Ο πολυαναμενόμενος ανασχηματισμός έγινε πριν λίγες μέρες και επιβεβαίωσε για μία ακόμα φορά τον σταθερό προσανατολισμό των κομμάτων εξουσίας, την τελευταία εικοσαετία τουλάχιστον, στη λογική της υπουργοποίησης επαγγελματιών πολιτευτών, σε κρίσιμα μάλιστα πόστα. Το «υπουργιλίκι» έγινε ανταμοιβή κομματικής προσήλωσης ή προσχώρησης. Ο τελευταίος ανασχηματισμός λοιπόν, του Αλέξη Τσίπρα πριν από τις εθνικές εκλογές ξεπέρασε και τις πιο αρνητικές προσδοκίες, τουλάχιστον από πλευράς εντυπώσεων. Άνευρος, χωρίς πολλές δηλώσεις, χωρίς φαντασία, μοιάζει περισσότερο με κύκνειο άσμα παρά με επανεκκίνηση. Ο πρωθυπουργός έδειξε ότι δε διαθέτει πολιτικές εφεδρείες και ενίσχυσε με τις επιλογές του την αίσθηση ότι έχει συμβιβαστεί και ο ίδιος με την επικείμενη εκλογική του ήττα. Στη διαχείριση αυτής της εκλογικής ήττας αποσκοπεί πρωτίστως η αλλαγή του κυβερνητικού σχήματος, η οποία πάντως γίνεται και με στόχο τη διατήρηση της εξουσίας μέχρι τον Μάιο του 2019.Δεν θα σταθώ στο κατά πόσον μερικά πρόσωπα από το παρελθόν μπορούν να σηματοδοτούν το καινούργιο, ούτε στο τι έλεγαν κάποιοι για κάποιους άλλους. Θα μείνω στις ικανότητες. Η πλειονότητα των 53 μελών της νέας κυβέρνησης είναι κατώτεροι των περιστάσεων και των προκλήσεων που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα στη «μεταμνημονιακή» περίοδο.Ένας ανασχηματισμός, κύκνειο άσμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με ολίγον από παλιό ΠΑΣΟΚ και παλιά ΝΔ είναι σίγουρα το τελευταίο που περίμεναν όλοι όσοι αναζητούν ένα σοβαρό “κεντροαριστερό άλλοθι” για να στηρίξουν τον Τσίπρα. Από σήμερα θα δυσκολευτούν ακόμη περισσότερο να πείσουν ότι ο νέος ΣΥΡΙΖΑ τον οποίον επαγγέλλονται είναι κάτι περισσότερο από δημιούργημα της φαντασίας τους ή των προσωπικών τους συμφερόντων και φιλοδοξιών. Το συγκεκριμένο μεταγραφικό άνοιγμα του Πρωθυπουργού σε πρόσωπα ταυτισμένα με τον καραμανλικό, τον σημιτικό ή τον γιωργοπαπανδρεϊκό χώρο έχει έκδηλα αμυντικό χαρακτήρα.Επίσης, για άλλη μια φορά, η μη συμμετοχή στην κυβέρνηση προσωπικοτήτων από τον απόδημο Ελληνισμό μόνο να απογοητεύσει μπορεί. Είναι αξιοπερίεργο ότι όλοι εξαίρουν τις ικανότητες των Ελλήνων του εξωτερικού, όλοι επισημαίνουν το κόστος που προκαλεί στη χώρα το brain drain, όλοι μιλούν με άπλετο σεβασμό για τους Έλληνες που διαπρέπουν είτε ως επιστήμονες είτε ως επιχειρηματίες σε άλλες χώρες, αλλά όταν σχηματίζουν κυβερνήσεις δεν επιλέγουν να τους αξιοποιήσουν.Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της μετριότητας. Η χώρα χρειάζεται σήμερα περισσότερο από ποτέ να αξιοποιήσει ό,τι καλύτερο διαθέτει, εντός και εκτός συνόρων. Και, δυστυχώς, το νέο κυβερνητικό σχήμα, όπως και το προηγούμενο, δεν ανταποκρίνεται σε αυτή την εθνική ανάγκη.