Όταν ο μισθός είναι συγκεκριμένος και τα έξοδα διπλάσια, δεν υπάρχει χώρος για «μαγικά». Όσο και να προσπαθήσει κανείς να κάνει οικονομία, οι αριθμοί στο τέλος του μήνα απλά δεν βγαίνουν.

Η λέξη «ακρίβεια» δεν είναι απλώς ένας όρος που ακούμε στις ειδήσεις. Είναι η σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε κάθε φορά που ανοίγουμε το πορτοφόλι μας. Το ελληνικό νοικοκυριό δεν πιέζεται απλώς — έχει φτάσει στα όριά του.

Το σοκ στο σούπερ μάρκετ

 Η μεγαλύτερη ζημιά γίνεται εκεί που δεν μπορείς να πεις «δεν αγοράζω»: στο φαγητό! Τα είδη πρώτης ανάγκης όπως το γάλα, το ψωμί, το κρέας, το λάδι και τα απορρυπαντικά έχουν πάρει την ανηφόρα και δεν λένε να σταματήσουν.

Πράγματα που παλιά τα αγοράζαμε χωρίς δεύτερη σκέψη, τώρα τα κοιτάζουμε δύο και τρεις φορές. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αλλάξει συνήθειες: αγοράζουμε λιγότερα πράγματα, ψάχνουμε συνέχεια για προσφορές και προτιμάμε τα πιο φτηνά προϊόντα ,απλώς και μόνο για να βγει η βδομάδα.

Μπορεί ο βασικός μισθός να έχει αυξηθεί, όταν όμως οι τιμές στα ράφια ανεβαίνουν με διπλάσια ταχύτητα από τα μεροκάματα, η τσέπη μένει πάντα άδεια. Στην πραγματικότητα, τα λεφτά δεν φτάνουν. Για την πλειοψηφία των εργαζομένων και των συνταξιούχων, ο μισθός εξαφανίζεται γύρω στις 20 του μήνα και οι τελευταίες μέρες βγαίνουν με άγχος και περικοπές.

Eνοίκια και ρεύμα

Τα ενοίκια των σπιτιών έχουν ξεφύγει τελείως, ειδικά στις πόλεις. Σήμερα, ένας άνθρωπος που νοικιάζει σπίτι δίνει σχεδόν τον μισό του μισθό. Αν υπολογίσεις το ρεύμα, τα κοινόχρηστα και τη βενζίνη ή το πετρέλαιο, «τα κουκιά είναι μετρημένα».

Το αποτέλεσμα; Η ζωή μας να έχει περιοριστεί στα απολύτως απαραίτητα. Η διασκέδαση, η εκδρομή, ένα καινούργιο ρούχο ή η αποταμίευση για μια ώρα ανάγκης έχουν γίνει για πολλούς «όνειρο θερινής νυκτός».

Τα διάφορα επιδόματα και τα «καλάθια» της κυβέρνησης αποδείχθηκαν «απλές ασπιρίνες σε ένα ωκεανό προβλημάτων». Δεν λύνουν το πρόβλημα. Ο κόσμος δεν θέλει… χαρτζιλίκια και κουπόνια, θέλει κανονικούς μισθούς και λογικές τιμές για να ζει με αξιοπρέπεια.

Για να αλλάξει κάτι, πρέπει να μπουν πραγματικοί έλεγχοι στην αγορά, να σταματήσει η αισχροκέρδεια, να πέσουν οι φόροι στα βασικά προϊόντα και να ανέβουν τα μεροκάματα με βάση το πόσο κοστίζει πραγματικά η ζωή σήμερα. Μέχρι να γίνουν αυτά, η ακρίβεια θα συνεχίσει να μας πνίγει και να μας στερεί το δικαίωμα σε μια ήρεμη ζωή.