- Και ήταν η εβδομάδα που πέρασε, ένα τέτοιο πεδίο προπαίδειας με μια πληθώρα συναντήσεων, συνόδων, συσκέψεων, επισκέψεων και καταθέσεων ιδεών μιας ανάπτυξης που… έρχεται και ξαναέρχεται! Προηγήθηκε μια έμμεση ομολογία κατά συνάντηση και σύσκεψη, ότι η Ήπειρος ΦΤΩΧΑΙΝΕΙ αν και το ΧΡΗΜΑ ΡΕΕΙ!! Δεν είναι δε πολλές μέρες που έγινε συζήτηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο για τη Δημογραφική κατάρρευση της Ηπείρου και την ερημοποίηση που τρέχει και στατιστικά καταγράφεται. Μια απλή κατάσταση να καταγράψουν οι υπηρεσίες της Παιδείας της Ηπείρου, σημειώνοντας πόσες σχολικές μονάδες κατά βαθμίδα είχαν τα χωριά πριν από 20 χρόνια, πόσες πριν από 10 χρόνια και πόσες έχουν σήμερα. Χοντρικά και μπακαλίστικα σήμερα ας καταγράψουν πόσα σχολεία κατά βαθμίδα και περιοχή (Ζαγόρι, Πωγώνι, Κόνιτσα, Καλέντζι, Ζίτσα, Μέτσοβο, κλπ) και πόσες λειτουργούν σήμερα. Αυτό δεν διορθώνεται με κανένα αναπτυξιακό μέτρο και με καμία από τις ξεπερασμένες αναπτυξιακές ιδέες σαν αυτή ότι «Η Ήπειρος έχει την Πρώτη ύλη», ή το ιδεολόγημα ότι η «Περιοχή διαθέτει σπάνιο φυσικό πλούτο και αυθεντική πολιτιστική ταυτότητα». - Οι συζητήσεις που έγιναν με θέμα «το στοίχημα της Ηπείρου»: η «δημιουργία μιας ολιστικής ταξιδιωτικής εμπειρίας», στο πλαίσιο του Συνεδρίου «Cantina Academy» ήρθε να αναδείξει τις σημαντικές ευκαιρίες που ανοίγονται για μια περιοχή, η οποία διαθέτει σπάνιο φυσικό πλούτο αυθεντική πολιτισμική ταυτότητα και ισχυρή γαστρονομική παράδοση». Θεωρίες και ιδεολογίες που θέλουν να αγνοούν την ερημοποίηση, η οποία βρίσκεται σε ραγδαία εξέλιξη. - Ακούστηκαν πολλά στην «Ακαδημαϊκή» αυτή Καντίνα, αλλά ένα ολιστικό σχέδιο άμεσης εφαρμογής για μια «πεθαμένη» και έρημη περιοχή δεν παρουσιάστηκε. Ένα συγκεκριμένο και «χειροπιαστό» σχέδιο, με τον παρά στο τεζάχι. Και ομολογήθηκε στη διαβούλευση ότι και το οποιοδήποτε όραμα είναι θολό. - Έτσι, η μεγάλη συζήτηση ήταν χωρίς καταληκτική περιγραφή κάποιου σχεδίου πρακτικού με έτοιμο πακέτο εφαρμογής, με το κλειδί στο χέρι και την άδεια λειτουργίας, χωρίς χαρτόσημα και «γρηγορόσημα» και φορολογία! - Ήταν χρήσιμη η συμμετοχή του Προέδρου της Δημοκρατίας στη συζήτηση που δημοσιοποιήθηκε στο Τύπο. Όμως θα ήταν εντυπωσιακό, το σχέδιο να ήταν έτοιμο, να είχε συζευχθεί με ένα αναπτυξιακό όραμα και να εγκαινίαζε άμεσα, ένα υποδειγματικό «στέκι», «καφενεδάκι», «λέσχη», «αναπαυτήριο», «εντευκτήριο», «καντίνα», σε ένα έρημο χωριό σε ένα μεσοχώρι. Και εκεί να έπιναν καφέ κάτω από τον πλάτανο όλοι οι συμμέτοχοι στο συνέδριο της Ακαδημαϊκής Καντίνας, να φωτογραφίζονταν αναμνηστικά! Θα ήταν δε και μια συνεπής στην εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική των πάσης φύσεως και μορφής ενισχυτικών επιδομάτων ΑΝ ο παρών Υπουργός Οικονομικών κ. Πιερρακάκης ανακοίνωνε εκεί, στο καφενεδάκι του χωριού που εξαφανίστηκε και ένα ενισχυτικό επίδομα για τον καφετζή του έρημου χωριού. Αν δε έφτανε και κανένα κλαρίνο με ντέφι, τότε η αναφορά στην πολιτιστική παράδοση και ταυτότητα, θα ικανοποιούσε πολύ την «Ακαδημία»! Εκεί και ΟΧΙ στα Γιάννενα και στο Μέτσοβο ο Υπουργός Γεωργικής Ανάπτυξης ο «Ευρωπαίος» κ. Σχοινάς να ανακοινώσει το πρόγραμμα ΣΤΗΡΙΞΗΣ της ΟΡΕΙΝΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ. - Πρακτικά και θετικά και αποτελεσματικά, γιατί όλο αυτό το αναπτυξιακό περιττό κουβεντολόι, για την «αξιοποίηση» των ορεινών περιοχών που διαθέτουν «σπάνιο φυσικό πλούτο αυθεντική πολιτιστική ταυτότητα, και ισχυρή γαστρονομική ταυτότητα» να γίνει στα Γιάννενα και στο Μέτσοβο, μια τόσο μεγάλη σπατάλη με τη συμμετοχή τόσων αξιόλογων αξιωματούχων, κονδυλίων αδιαφανών, που θα έφταναν να λειτουργήσουν τέτοια «Καντίνα» σε περισσότερα από είκοσι έρημα ορεινά χωριά. - Για τον αξιότιμο κύριον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μια τέτοια εκδήλωση θα έπρεπε να γίνει στο χωριό ΟΡΕΙΝΟ του Πωγωνίου, δίπλα στα σύνορα όπου, μοναδικός κάτοικος είναι η Σοφία και πρόεδρος του χωριού που με ένα κυνηγετικό όπλο στο προσκέφαλο φυλάει τα σύνορα και κάθε μέρα υψώνει την Ελληνική σημαία. Το παλιό σχολείο, που δεν λειτουργεί θα μπορούσε να αναδειχθεί μια τέτοια Καντίνα και να δίναν εκεί ραντεβού οι σύνεδροι. Και ιδιαίτερα οι κυρίες του Συνεδρίου να γνωρίσουν τη Σοφία που κρατάει αναρτημένη την Ελληνική Σημαία στο ακριτικό Ορεινό. Κάτι τέτοιο θα συγκλόνιζε πολλούς και πολλές. - Αυτά, έτσι γραφικά γιατί ίσως μετά την λήξη της Συνάντησης της «Ακαδημαϊκής Καντίνας» πολλοί θα πουν «αυτά μας τα είπαν κι' άλλοι και δεν ξαναφάνηκαν». Ή να το πούμε και παραδοσιακά με βαθύ λαογραφικό αποτύπωμα «αυτά λέγονται στον παραδοσιακό μύλο, και χάνονται γιατί δεν ακούγονται από κανέναν από τον μεγάλο θόρυβο που κάνουν οι μυλόπετρες. - Όσο για την ανάπτυξη που περιμένουμε να κλείσουμε ποιητικά: «αν είναι νάρθει θε να ρθεί αλλιώς, θα προσπεράσει» τα ερημοχώρια της εγκατάλειψης. - Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται… ο  μέτοικος