Άλλη μία γυναίκα έχασε τη ζωή της στη Δράμα, επειδή ο σύντροφός της αποφάσισε ότι του «ανήκει». Άλλη μία γυναικοκτονία προστέθηκε σε μια μακρά, αιματοβαμμένη λίστα που φαίνεται να μην έχει τέλος.

Όταν ακούμε για τέτοια περιστατικά, το μυαλό μας παγώνει.  Όμως, το πιο τρομακτικό είναι ότι αρχίζουμε να «συνηθίζουμε». Η ερώτηση  είναι μία: Γιατί συμβαίνει αυτό και πώς θα το σταματήσουμε;

Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, χρησιμοποιώντας απλά λόγια, χωρίς νομικούς όρους και μπερδεμένες αναλύσεις. Αυτά τα εγκλήματα δεν γίνονται από «πολλή αγάπη» ή «τυφλό πάθος». Η αγάπη δεν σκοτώνει, δεν απειλεί, δεν ελέγχει.

Οι γυναικοκτονίες συμβαίνουν γιατί ακόμα και σήμερα, εν έτει 2026, επιμένουν οι βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις ότι η γυναίκα είναι «κτητικό στοιχείο» του άντρα. Ότι αν αποφασίσει να φύγει, να χωρίσει, να ζήσει τη ζωή της όπως θέλει, ο σύντροφός της έχει το «δικαίωμα» να την τιμωρήσει.

Η δολοφονία της γυναίκας στη Δράμα από τον σύζυγό της, όπως και τόσες άλλες  πριν από αυτές, μας δείχνουν  ότι ο κίνδυνος δεν κρύβεται σε σκοτεινά σοκάκια από αγνώστους. Κρύβεται μέσα στα ίδια τα σπίτια, πίσω από κλειστές πόρτες. Είναι ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να προσφέρει ασφάλεια.

Η σιωπή είναι συνενοχή. Πόσες φορές ακούσαμε γείτονες να λένε «άκουγα φωνές, αλλά δεν ήθελα να ανακατευτώ»; Αυτή η νοοτροπία πρέπει να τελειώσει εδώ και τώρα. Όταν βλέπουμε ή ακούμε σημάδια κακοποίησης στη διπλανή πόρτα, στον όροφο μας, στην παρέα μας, δεν πρέπει κοιτάμε από την άλλη πλευρά.

Οι γυναίκες που βρίσκουν το θάρρος να καταγγείλουν τη βία στην αστυνομία πρέπει να νιώθουν  ασφαλείς. Τα panic buttons πρέπει να λειτουργούν άψογα παντού, ακόμα και στην επαρχία. Τα αγόρια και τα κορίτσια πρέπει να μαθαίνουν από το σχολείο τι σημαίνει σεβασμός, τι σημαίνει «όχι» και ότι κανένας άνθρωπος δεν ανήκει σε κανέναν. Αυστηρές ποινές, χωρίς «παραθυράκια» και ελαφρυντικά για τους θύτες.

Δεν θέλουμε άλλα ονόματα σε αυτή τη λίστα. Θέλουμε οι γυναίκες να ζουν ελεύθερες, χωρίς να φοβούνται για την ίδια τους τη ζωή μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Βασίλης Λαδιάς