Ζούμε σε εποχή όπου έχει γενικευτεί η φθορά ακόμη και βασικών αξιών. Ο καθένας προσδιορίζει το περιεχόμενο αξιών, αρχών και ιδεών ανάλογα με τα προσωπικά του χαρακτηριστικά ή σύμφωνα με τα δόγματα κομματικών αντιλήψεων.

Και έτσι ο διάλογος και η αναφορά σε αξίες δε βοηθάνε στην κατανόηση των πραγμάτων ή γενικά των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. Ο προβληματισμός έχει ως αφορμή την ιδρυτική διακήρυξη του κ. Τσίπρα για τη δημιουργία του κόμματός του. Υποστήριξε ότι με το κόμμα του επιδιώκει να καλλιεργήσει και να εφαρμόσει «τον νέο πατριωτισμό». Συνέδεσε αυτό το δόγμα με την προσπάθεια του ίδιου να «σώσει» την πατρίδα από την καταστροφή που προκάλεσε η κυβερνητική πολιτική. Δεν επιδιώκω να αμφισβητήσω τις προθέσεις, αλλά η αναφορά σε νέο πατριωτισμό, θολώνει και αμφισβητεί κατά τρόπο παράδοξο τον κώδικα αξιών και αρχών, που έχει καθιερωθεί για αιώνες στις ευρωπαϊκές – δημοκρατικές κοινωνίες.

Ποιος λαός σήμερα της Ευρώπης δεν έχει ενστερνιστεί το περιεχόμενο του πατριωτισμού στη βάση της αγάπης για την πατρίδα του; Εμείς οι Έλληνες από τα χρόνια της τουρκοκρατίας ως τα σήμερα έχουμε εμπλουτίσει την αξία του πατριωτισμού με περιεχόμενο που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ή να αλλάξει τα ουσιαστικά του στοιχεία.

Προφανώς για όλους τους Έλληνες πατριωτισμός σημαίνει έμπρακτη εφαρμογή της αγάπης για το καλό της πατρίδας. Κορυφαία δε έκφραση και απόδειξη είναι το να τηρεί ο πολίτης το Σύνταγμα, να αντιστέκεται σε κάθε αμφισβήτηση των εθνικών μας δικαιωμάτων και προπαντός να είναι αποφασισμένος για κάθε προσφορά, όταν η πατρίδα κινδυνεύει.

Αυτόν τον πατριωτισμό ο ελληνικός λαός τον φανέρωσε σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές, όπως κατά την Επανάσταση του ’21, στον πόλεμο του ’40, κατά την Αντίσταση κ.τ.λ. Επίσης οι κοινωνικοί αγώνες των Ελλήνων για την εδραίωση της δημοκρατίας, τον σεβασμό των δικαιωμάτων τους και για την ειρηνική συνύπαρξη με άλλους λαούς αποτελούν δηλωτικά στοιχεία του πατριωτισμού μας.

Σ’ αυτόν τον πατριωτισμό πολιτικοί και κόμματα από τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους (1830) μέχρι σήμερα συμπαρατάχτηκαν με τον λαό και πέτυχαν ώστε η Ελλάδα παρά τις δυσκολίες να εξελιχτεί σε ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος. Βεβαίως οφείλουμε να θυμούμαστε και να προβάλουμε την έμπρακτη εφαρμογή πρώτα και κύρια του Καποδίστρια του Χ. Τρικούπη και του Ελ. Βενιζέλου. Οπωσδήποτε θα ήταν μεμψίμοιρο να αρνηθώ ότι όλοι οι δημοκρατικά εκλεγμένοι ηγέτες πολιτεύτηκαν με κίνητρο να ωφελήσουν την πατρίδα.

Μ’ αυτά τα πολιτικά δεδομένα μου προκάλεσε απορία το δόγμα του Τσίπρα για «νέο πατριωτισμό». Δηλαδή υπάρχουν δύο πατριωτισμοί, ο ένας είναι ο παλιός όλων των Ελλήνων και ο άλλος είναι ο νέος του Τσίπρα! Πραγματικά αναρωτιέμαι το Επιστημονικό Συμβούλιο του Τσίπρα δεν τον ενημέρωσε για το περιεχόμενο του πατριωτισμού;

Βέβαια προσωπικά όχι μόνο για λόγους εννοιολογικούς, αλλά και για πολιτική συσχέτιση του νέου όρου συνδέω τον «νέο πατριωτισμό» με πράξεις του Τσίπρα κατά την πρωθυπουργία του.

Θα αρκεστώ σε δύο αποφάσεις του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ με υπογραφή του Τσίπρα: Η «Συμφωνία των Πρεσπών», με την οποία πούλησε και έθνος και γλώσσα, εμπεριέχεται στον νέο πατριωτισμό; Επίσης η υποθήκευση ολόκληρης της εθνικής περιουσίας για 99 χρόνια στο Υπερταμείο ήταν πράξη πατριωτική;

Θεωρώ λοιπόν ότι οι πολιτικοί που άσκησαν έργο κυβερνητικό οφείλουν να είναι ειλικρινείς και να μην υποτιμάνε την νοημοσύνη του κόσμου. Και όλοι τους να αποφεύγουν την παραποίηση και την πλαστογράφηση αξιών, που αποτελούν για τον λαό μας θεμελιακά στοιχεία στην ατομική και συλλογική μας ύπαρξη.