ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ Ο... ΗΛΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΛΛΗ!

Πολύ σωστά οι ...επικοινωνιολόγοι του, συνέστησαν στον κ. Τσίπρα - ένα άπειρο παιδί μεγαλωμένο στα «επικίνδυνα» αριστερά εργαστήρια, μετά την οργανωμένη ΚΝΕ - να προσπαθήσει να γνωρίσει και να προσαρμοστεί σε ό,τι κινεί σήμερα το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Αφού οι συγκυρίες τον έφεραν να ηγείται της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, με ένα σημαντικό ποσοστό του εκλογικού σώματος να τον ακολουθεί, πιστεύοντας ότι οι ακραίες «συνιστώσες» δεν θα παίξουν κάποιο ρόλο σε περίπτωση αναλήψεως της εξουσίας, θα έπρεπε και εκείνος να προσαρμοστεί αναλόγως.
Ορθώς, λοιπόν, και εκείνος ανταποκρίθηκε στο ...κέλευσμα των επικοινωνιολόγων του και άρχισε να ...τελειοποιεί τα αγγλικά του, εξορμώντας προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, συναντώντας και επαινώντας, λίγο χοντρά αλήθεια, την πολιτική εκείνων που το κόμμα του και ο ίδιος μέσα στη Βουλή των Ελλήνων κατακεραύνωνε!
Πολύ ορθά επίσης και έγκαιρα ο Υπουργός κ. Δένδιας αναγνώρισε στις κινήσεις αυτές του κ. Τσίπρα την προσπάθειά του για την προσέγγιση στην νομιμότητα, την οποία επισήμως και ανεπισήμως το κόμμα του αμφισβητούσε.
Δεν θέλω τώρα μέσα σ’ αυτό το μικρό σημείωμα να αναφερθώ στα όσα έκαναν τον κ. Τσίπρα και το κόμμα του να μην εντάσσεται σε «κόμμα εξουσίας» ενός Ευρωπαϊκού κράτους!
Γι’ αυτό δεν μπόρεσα να καταλάβω την τόσο μεγάλη αντίδραση ενός στελέχους του κόμματός του, στην παρατήρηση, την ήπια και καλοδεχούμενη παρατήρηση του Υπουργού «προστασίας της νομιμότητας», για τις τελευταίες ενέργειες του κ. Τσίπρα.
Συγκεκριμένα, αυτό ακριβώς το στέλεχος, που... θύμωσε τόσο πολύ, θα έπρεπε να είναι προσεκτικό, διότι άνθρωπος o oποίος δεν είναι σε θέση να κουμαντάρει σωστά μια οικογένεια, δεν μπορεί να διδάξει στους άλλους πως να κουμαντάρουν ένα Κράτος!
Πάντως, θέλει ακόμα πολύ δρόμο ο κ. Τσίπρας για να μπορέσει να πλησιάσει την εικόνα του σε αυτήν της εξουσίας. Μπορεί με ευκολία να κατόρθωσε να ...μιμηθεί την εικόνα και τις κινήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου στις ομιλίες του. Εκείνος όμως, παρά το περίφημο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», την επομένη της εκλογικής του νίκης ανέλαβε την προεδρία αυτού του... «συνδικάτου» με τις προεργασίες ενός Κράτους του Κωνσταντίνου Καραμανλή! Ξεδιάντροπα αλήθεια. Πώς είναι δυνατόν ο κ. Τσίπρας να κάνει κάτι τέτοιο με τον κ. Βούτση, τον κ. Λαφαζάνη, τον κ. Στρατούλη και τον περίφημο αναρχικό, κατά δήλωσή του, κ. Διαμαντόπουλο;
Πρώτα-πρώτα θα πρέπει να τελειοποιήσει τα Αγγλικά του!

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥ... «ΡΕΤΙΡΕ»!

Και να μέσα στην εφαρμογή στο... πετσί του κάθε Έλληνα των αποτελεσμάτων θα έλεγα μεταρρυθμίσεων, έρχεται και η πρώτη «καυτή» απεργία.
Εκ των πραγμάτων και ατυχώς για τους διοργανωτές της, που δεν ήταν μόνο οι συνδικαλιστές, η επιλογή αυτών που θα απεργούσαν δεν ήταν σωστή για τους εξής λόγους: Πρώτον, θα απεργούσαν καλοπληρωνόμενοι υπάλληλοι ενός οργανισμού για τον οποίο πλήρωσε ολόκληρος ο Ελληνικός λαός και ήταν υπερήφανος που επιτέλους στην Ελληνική Πρωτεύουσα εξυπηρετούνταν από ένα τόσο υψηλής στάθμης μέσο. Οι υπάλληλοι αυτοί σε πρόσφατους χρόνους διορίστηκαν, ποιος ξέρει με πόσα παρακάλια και απολαμβάνουν τις καλύτερες των συνθηκών και αποδοχών και προπαντός την ασφάλεια της δουλειάς τους, σε αντίθεση με όλους τους πολλούς χειμαζομένους κλάδους εργαζομένων.
Ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου θα τους αποκαλούσε ρετιρέ των ρετιρέ! Δεύτερο: Εκείνοι που θα υπέφεραν περισσότερο από την απεργία τους θα ήταν ακριβώς εκείνοι που υποφέρουν περισσότερο από τα τελευταία μέτρα.  Ο λαός, οι απλοί πολίτες δηλαδή. Έτσι δεν κατάλαβαν οι οργανωτές, που φάνηκαν πανηγυρικά στην ...κατάληψη του αμαξοστασίου του «Μετρό», ότι έδιναν την ευκαιρία στην τρικομματική κυβέρνηση να κάνει αυτό που έκανε, αποσπώντας την καθολική ανακούφιση από όλον τον υποφέροντα απλό κοσμάκη. Προσοχή λοιπόν κύριε Λαφαζάνη!

Γι - Πας