.........................................................ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Χωρίς κονδύλια θα χαθεί και η διάκριση των Νοσοκομείων μας!

Πολύς λόγος έγινε τελευταία στα τοπικά ΜΜΕ, για τα νοσοκομεία της Ηπείρου. Αφορμή αυτή τη φορά η ανάδειξη του Πανεπιστημιακού της Δουρούτης, ως ένα από τα έξι καλύτερα της χώρας! Μία είδηση που δικαίωσε όλους εκείνους που επί χρόνια, κάτω από αντίξοες πραγματικά συνθήκες, έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να κρατήσουν σ’ ένα τόσο καλό επίπεδο το νοσηλευτικό μας ίδρυμα.
Βέβαια, ένα νοσοκομείο – πρότυπο, κανονικά δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζει τόσα πολλά προβλήματα εν έτει 2011! Οι ελλείψεις που παρατηρούνται στα αναλώσιμα είδη είναι τρομακτικές! Εικόνες που σε γυρίζουν μάλιστα πολλά χρόνια πίσω. Οι γάζες, το βαμβάκι και τα «χανζαπλάστ» είναι είδη… πολυτελείας σήμερα. Μάλιστα η κατάσταση είναι τόσο τραγική που πολλοί γιατροί και νοσηλευτές, για να μην αφήσουν τους πολίτες «απροστάτευτους», αγοράζουν με δικά τους χρήματα αυτά τα αναλώσιμα, ο καθένας με τη… σειρά!  Χώρια βέβαια οι τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, κάτι για το οποίο συχνά γίνεται λόγος από τα Μέσα Ενημέρωσης. Τα όποια όμως δημοσιεύματα και διαμαρτυρίες απευθύνονται σε… ώτα μη ακουόντων!
Πώς, αλήθεια, αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση το Υπουργείο Υγείας; Η απάντηση είναι απλή: Αρκείται στα… «μπράβο για την καλή δουλειά», «συνεχίστε έτσι», αλλά όλο και κόβει πόρους από την Υγεία, αφήνοντας στο έλεος πολλές υγειονομικές μονάδες, τις οποίες στο τέλος επιχειρεί να τις… συγχωνεύσει!
Αν και η λέξη «συγχώνευση» - όπως πριν λίγες μέρες, είπε από τα Γιάννινα ο Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας - δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο του Α. Λοβέρδου, εν τούτοις άλλα είναι τα μηνύματα. Γιατί, τι άλλο εξυπηρετεί η σύσταση από το ίδιο το Υπουργείο Υγείας «ομάδας εργασίας για τις συγχωνεύσεις των νοσηλευτικών ιδρυμάτων της χώρας»;
* * *
Είναι παγκοίνως γνωστό, ότι τα δυο Νοσοκομεία των Ιωαννίνων κάνουν εξαιρετική δουλειά. Και αυτό κανείς δεν μπορεί να το αγνοήσει. Η Διοίκηση και το προσωπικό, ξεπερνούν εαυτούς πολλές φορές, για να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες ανάγκες, αφού τα δυο Νοσοκομεία μας εξυπηρετούν πολλούς ασθενείς και από την γειτονική Αλβανία.
Η αναγνώριση βέβαια είναι ένα πρώτο βήμα, που από μόνη της δεν είναι αρκετή για να συνεχιστεί η καλή δουλειά που γίνεται. Χρειάζονται πόροι και ενίσχυση με προσωπικό. Σε μία δύσκολη, ομολογουμένως οικονομική περίοδο που διανύουμε, ίσως όλα αυτά να είναι… ουτοπία. Για την Υγεία όμως, καμία έκπτωση, καμία τσιγκουνιά δεν πρέπει να υπάρξει. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για εξυγίανση και να υπάρχει πλήρης εγκατάλειψη!
Δυστυχώς αυτό συμβαίνει σήμερα σε δυο πολύ σημαντικούς τομείς της ελληνικής κοινωνίας: την Υγεία και την Παιδεία. Φαίνεται ότι η Κυβέρνηση, τελώντας υπό πλήρη σύγχυση, κάπου έχει χάσει τον… μπούσουλα και τα ισοπεδώνει όλα! Δεν βάζει τις σωστές προτεραιότητες και έτσι, δυστυχώς, συνεχίζεται ένας φαύλος κύκλος που δεν έχει τέλος! Έως πότε όμως;