ΑΔΟΞΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ • Κατάφερε να «χύσει την καρδάρα με το γάλα» η Εθνική μας ομάδα Νέων, στον προχθεσινό προημιτελικό με το Ουζμπεκιστάν.

Αποδείχτηκε στην... πράξη ότι η πρόκριση στους «16» της διοργάνωσης προκάλεσε ή δημιούργησε έντονο... καλαμοκαβάλημα...
Όσο έπαιζε χωρίς πίεση στην προκριματική φάση κάτι κατάφερνε.
Στη συνέχεια προέκυψε ο εσμός του... ξερόλα που συχνά - πυκνά ακολουθεί με τα ανάλογα δυσμενή αποτελέσματα.
Μετά τη νίκη επί του Μεξικού και τις ισοπαλίες με Μάλι και Παραγουάη, πολλοί... φόρεσαν το κοστούμι της υπερβολής με αποτέλεσμα να «σηκώσουν τα μυαλά» των νεαρών διεθνών μας.
Απ’ την αρχική συντήρηση και τη μετριοπάθεια... φτάσαμε μέχρι την κατάκτηση της «Κούπας» σ’ ένα Μουντιάλ Νέων όπου μετείχαμε πρώτη φορά στην ιστορία μας.
Στη «διαδικασία» αυτή η παρουσία του Ουζμπεκιστάν θεωρήθηκε ευκολοκατάβλητη και τ’ αποτελέσματα τα είδαμε στον αγωνιστικό χώρο.
Οι Ουζμπέκοι ήταν πολύ καλά διαβασμένοι απ’ τον προπονητή τους Μουσάε, που δίχως υπερβολή πήρε την... ταυτότητα του Κώστα Τσάνα στην εξέλιξη του αγώνα.
Υπήρξαν πολλές «προειδοποιήσεις» για τις δυνατότητες της Ασιατικής ομάδας, αλλά, δυστυχώς, κανένας δεν τις έλαβε υπόψη του.
Η πρόκριση των διεθνών μας στους «16» ενός Μουντιάλ αποτελεί επιτυχία, όμως ο αποκλεισμός απ’ το Ουζμπεκιστάν της όχι ιδιαίτερης λάμψης ξενίζει...
Υπάρχει σχετική ομοιογένεια και παίκτες που συνολικά «βράζουν στο ίδιο... καζάνι» από πλευράς δυνατοτήτων της Ελληνικής ομάδας.
Άλλωστε -γενικά- στις περισσότερες βαθμίδες οι ηγέτες είναι ανύπαρκτοι ή... αναζητούνται με το... κλεφτοφάναρο.
Είναι τιμ με αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά που μπορεί νάχει εξέλιξη αν δεν υπάρξουν οβιδιακές μεταμορφώσεις από το «σύστημα» ή τους εγχώριους ξερόλες...
Σε παρόμοιο επίπεδο, η χώρα μας πήρε «βάπτισμα πυρός» και έδειξε ότι κάτι... σαλεύει στις υποδομές.
Όμως υπάρχει μπόλικος δρόμος και χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια για παραπέρα καταξίωση.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε συμπληγάδες τεράστιων οικονομικών προβλημάτων που σχηματίζουν θηλιά για την επιβίωση του αθλητισμού.
Το ποδόσφαιρο «άντεχε» σχετικά με τα υπόλοιπα σπορ, όμως η διαφαινόμενη πώληση του ΟΠΑΠ θα βάλει ταφόπλακα σε πληθώρα «σχεδιασμών» που έχουν σχέση με την ανάπτυξη.
Σε μία χώρα όπου «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» γίνεται βίωμα, είναι ουτοπία να προσδοκάει κάποιος ποδοσφαιρική ανάπτυξη.
Το επάγγελμα του ποδοσφαιριστή συρρικνώνεται δραματικά και τα πολύ δύσκολα είναι ορατά διά... γυμνού οφθαλμού.
Για το παιχνίδι με το Ουζμπεκιστάν πρέπει να εξάρω την παρουσία του Ιβοριανού διαιτητή Νουμαντιέ Ντουέ που κυριολεκτικά «σφύριζε» ότι έβλεπε.
Μακάρι ν’ αποτελέσει παράδειγμα για κάποια... γκαβοκούνακα της εγχώριας διαιτησίας...