Οι εγκαυματίες;

 • Καλώς, κάλλιστα, γίνονται τα μνημόσυνα και οι εκδηλώσεις για τα 57 θύματα του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη, όμως παρατηρείται μια ουσιώδης παράλειψη. Αυτή της παρασιωπήσεως των τραυματιών και των εγκαυματιών που για χρόνια, εφ΄ όρου ζωής θα αντιμετωπίζουν οι οικείοι τους, γονείς, αδερφοί, τέκνα, αρκεί να φέρουμε στη μνήμη μας την περίπτωση της Μυρτώς, αυτού του τραγικού κοριτσιού, που βιάσθηκε και βασανίσθηκε στην Πάρο από Πακιστανό και οι γονείς αυτού του θύματος, εκτός από το τραγικό θέαμα που καθημερινώς αντιμετωπίζουν, έχουν υποβληθεί σε σωρεία εξόδων και επισκέψεων τόσο σε θεραπευτικά κέντρα ημεδαπά, όσο και του εξωτερικού χωρίς άχρι τούδε καμίας θεραπευτικής ανταποκρίσεως. Καλώς, λοιπόν, γίνονται οι εκδηλώσεις, μνημόσυνα, επισκέψεις στον τόπο του τραγικού δυστυχήματος και απότιση φόρου τιμής με εναπόθεση ανθέων και άναμμα κεριών για όσους δεν άντεξαν και τελεύτησαν από έλλειψη οξυγόνου, αλλά είναι οι εγκαυματίες και τραυματίες, που εκτός από την τραγική εικόνα της εμφανίσεως, έχουν ανάγκη και από καθημερινή φροντίδα και δυσβάστακτες δαπάνες, που κανείς δεν αναρωτήθηκε από πού καλύπτονται όλες αυτές.

Κλιματική αλλαγή… 

• Μας έχουν καραφλιάσει οι μετεωρολόγοι με την κλιματική αλλαγή. Όταν το αφουγκράζομαι μου έρχεται στο νου το έτος 1944, όταν οι «φίλοι» μας Γερμανοί συνέλαβαν τους συμπολίτες μας Εβραίους και τους μετέφεραν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως σε Γερμανία, σε Πολωνία και αλλού, για να τους εξολοθρεύσουν. 

Ήταν 23 Μαρτίου, ημέρα Πέμπτη του 1944, μια μέρα ηλιόλουστη και δεν προμήνυε το κακό που σκαρφίζονταν η αυστριακή μεραρχία που στρατοπέδευε στα Γιάννενα. Τα καταστήματα ήταν κλειστά και επιπλέον είχε ρίξει την νύκτα ένα στρώμα χιονιού περί τους 25 με 30 πόντους στο λόφο του Τσιλίκη, άρα στην Κατάρα και σε όλη τη διαδρομή το χιόνι ήταν αρκούντως περισσότερο για να κάνει τη διαδρομή και δύσκολη και επικίνδυνη. Αφού σήμερα με όλες τις βελτιώσεις που έγιναν στο δρόμο είναι δύσκολη και επικίνδυνη η διέλευση οχημάτων, πολλώ δε μάλλον ήταν πριν από 81 χρόνια χωρίς αλατιέρες και χωρίς άλλα μέσα. Τους πήραν, υπέφεραν και από τη δυσκολία του δρόμου, που είχε κατασκευαστεί ως στρατιωτικός ενόψει και του επικείμενου πολέμου και όμως από τότε είχαμε τις μεταπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, η οποία δεν ήτο μήτε πρωτόφαντη, μήτε μη επαναλαμβανόμενη.

 Το εργοστάσιο υαλουργίας…

• Μπροστά από δυόμιση χρόνια εκεί στα διόδια του Πολύμυλου συνέβη ένα τραγικό γεγονός, όταν νταλίκα ερχόμενη από τη Βουλγαρία προσέκρουσε σε Ι.Χ. που είχε σταθμεύσει για να πληρώσει τα διόδια. Λένε ότι ο οδηγός της νταλίκας έτρεχε, ότι και λόγω της ομίχλης δεν αντελήφθη ότι έπρεπε και την ταχύτητα να μειώσει και να φρενάρει, αποτέλεσμα δυο ημεδαποί νεκροί λόγω της προσκρούσεως. Το πρόβλημα όμως εντοπίζεται στη μεταφορά βάζων για γλυκό, τουρσί και άλλα καταναλωτικά αγαθά. Διότι πωλώντας το εργοστάσιο στη Βουλγαρία, πρέπει του λοιπού να εισάγουμε είδη υαλουργίας από το εξωτερικό, όπως στην προκειμένη περίπτωση, που σημαίνει και μείωση των εργατικών χεριών που δούλευαν στο εργοστάσιο «Γιούλα» και σπατάλη συναλλάγματος. Πώς να μην είμαστε, λοιπόν, πατ’ νή χώρα στους 27 της Ε.Ε.;