Χωρίς υπαγόρευση
Εναέρια Διάσωση…
Η στήλη έχει ασχοληθεί επανειλημμένα στο παρελθόν με τον περίφημο Μηχανισμό Εναέριας Διάσωσης. Μία δομή την οποία έπρεπε να διαθέτει αυτή εδώ η χώρα εδώ και χρόνια, για να μην πούμε δεκαετίες, καθώς το επιβάλλει το πολύ ορεινό ανάγλυφό της αλλά και τα εκατοντάδες κατοικημένα νησιά της…
Τρεισήμισι χρόνια πριν…
Μετά τον θάνατο του άτυχου σκιέρ Ερμή Θεοχαρόπουλου, ο οποίος πριν τρεισήμισι χρόνια άφησε την τελευταία του πνοή μετά από πτώση στις πλαγιές των Τζουμέρκων αναμένοντας να έρθει εναέριο μέσο, υπήρξε εξαγγελία για δημιουργία Μηχανισμού. Όλοι είπαμε τότε, κάλλιο αργά παρά ποτέ!
Ακόμα ο Μηχανισμός!
Μάτια όμως… Πέρασε τόσος καιρός και ακόμα η εναέρια διάσωση παραμένει στα χαρτιά. Όχι μόνο αυτό, αλλά έγινε γνωστό στη συνέχεια ότι στα Γιάννενα που διαθέτουν Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και θα γίνει εκεί και ιατρείο τραύματος δεν θα λειτουργήσει περιφερειακή βάση ετοιμότητας όπως είχε αρχικά οριστεί.
Με ρυθμούς… χελώνας!
Πού; Στα Γιάννενα με τα τόσα βουνά τριγύρω, είπαν ότι δεν θα έχει βάση εναέριας διάσωσης! Αυτό ξεπερνά κάθε λογική… Παράλληλα, όμως, οι σχετικές διαδικασίες κινούνται πολύ αργά, με ρυθμούς… χελώνας και ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για τον μηχανισμό εναέριας διάσωσης μοιάζει να έχει κενά που δημιουργούν εμπόδια.
Νέο περιστατικό…
Κάπως έτσι, φτάσαμε προχθές μία νεαρή Αμερικανίδα τουρίστρια να χάσει τη ζωή της στη Χαράδρα του Βίκου. Γλίστρησε, έπεσε, τραυματίστηκε σοβαρά και για τη μεταφορά της στο νοσοκομείο χρειάστηκε να έρθει ελικόπτερο από την Ελευσίνα! Πόση ώρα έκανε να φτάσει στον Βίκο; Μία ώρα και 40 λεπτά περίπου!
Θα σωζόταν;
Θα μπορούσε να σωθεί η άμοιρη κοπέλα αν στα Γιάννενα λειτουργούσε σήμερα βάση εναέριας διάσωσης και το ελικόπτερο είχε σπεύσει σε 10 - 15 λεπτά, ας πούμε, στη Χαράδρα; Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Σίγουρα όμως θα είχε περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με τον τρόπο που έγιναν προχθές τα πράγματα!
Οργή και απογοήτευση…
Συμπέρασμα: Είμαστε εξοργισμένοι και απογοητευμένοι με αυτή την αναβλητικότητα στη σύσταση και λειτουργία ενός τόσο σημαντικού μηχανισμού που θα βοηθούσε να σώζονται ζωές στον τόπο μας. Δεν μπορεί να περνούν τα χρόνια και η εναέρια διάσωση να είναι ακόμα στα χαρτιά.
Πόσο κοστίζει πια;
Πόσο κοστίζει πια η σύσταση του μηχανισμού, η επάνδρωσή του με έξι – επτά ελικόπτερα και λίγες δεκάδες προσωπικό; Σε μία χώρα όπου σπαταλώνται ανεξέλεγκτα ένα σωρό δις σε επιδοτήσεις ανύπαρκτων βοσκότοπων δεν μπορούν να διαθέσουν λίγα εκατομμύρια για την πολύτιμη αυτή δομή; Ρητορικό το ερώτημα…
Ο Αώος… ρυάκι!
Αφήνουμε τα της εναέριας διάσωσης και πάμε σε ένα από τα ζητήματα που τέθηκαν επί τάπητος κατά την προχθεσινή συνεδρίαση λογοδοσίας της Περιφερειακής Αρχής Ηπείρου. Ο λόγος για τον Αώο, ο οποίος, έτσι που πάει το πράγμα, σε λίγο από ποτάμι θα μετατραπεί σε… ρυάκι!
Ασταμάτητο Υ/Η…
Έχει διακοπεί η τροφοδοσία του από τις πηγές, με τη ΔΕΗ να δουλεύει το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στην περιοχή του Μετσόβου αδιάκοπα. Ωστόσο, όπως είπε προχθές ο Περιφερειάρχης Αλέκος Καχριμάνης, αυτού του είδους τα έργα είναι έργα αιχμής και όχι βάσης. Δουλεύουν τον χειμώνα κυρίως και το καλοκαίρι σταματούν.
Η τροποποίηση…
Επομένως, τα πράγματα είναι απλά. Το σύστημα αυτό πρέπει να αλλάξει. Και θα αλλάξει. Όπως έγινε γνωστό προχθές, η Διεύθυνση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας θα τροποποιήσει τέλη Ιουλίου την άδεια χρήσης νερού ώστε να υπάρχει πρόβλεψη παροχής συγκεκριμένης ποσότητας νερού στο ποτάμι. Καιρός είναι…
Δεν θα στερέψουν…
Καλά τα υδροηλεκτρικά, αλλά δεν μπορεί να στερέψουν τα ποτάμια για να παράγουμε ρεύμα. Πρώτα και πάνω απ’ όλα το περιβάλλον. Από αυτό ξεκινούν όλα. Αν δεν το προσέξουμε θα έρθει η στιγμή που θα μας εκδικηθεί. Για φαντάσου τι μπορεί να συμβεί αν ο Αώος μείνει χωρίς επαρκείς ποσότητες νερού.
Άλλη διαχείριση…
Τα χιόνια λιγόστεψαν, οι βροχές επίσης, άρα και τα υδάτινα αποθέματά μας επηρεάζονται. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά στον τομέα διαχείρισης του νερού και στην περιοχή μας που είναι από τις πιο πλούσιες της χώρας. Και αυτό πρέπει να γίνει τώρα. Πριν έρθουν τα χειρότερα! Η πρόληψη είναι καλύτερη από το να τρέχει κανείς πίσω από το πρόβλημα αναζητώντας λύση.
Ποιος το περίμενε…
Δεν περιμέναμε να ξαναδούμε φέτος αγρότες με τα τρακτέρ στην Περιφέρεια. Τον περασμένο χειμώνα έκαναν κάποιες «αποβάσεις» προβάλλοντας συγκεκριμένα αιτήματα του κλάδου. Τώρα τους έφερε στο κέντρο της πόλης η απουσία νερού για πότισμα. Είναι χιλιάδες τα στρέμματα με καλλιέργειες που θα καούν στον κάμπο Λαψίστας. Τι κρίμα…
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
