Προσκήνιο - Παρασκήνιο
ΕΙΡΗΝΗ… «ΗΜΙΝ»!
Παρακολουθούμε όλοι μας τις… εν χορώ αντιδράσεις της αντιπολίτευσης ένθεν και ένθεν πανομοιότυπες και χωρίς ίχνος ντροπής γι’ αυτήν την… «πανομοιοτυπία», για κάθε πράξη και ενέργεια της κυβέρνησης, έστω ακόμα και για φυσιολογικά πράγματα της καθημερινότητας.
Αρκεί αυτές οι αντιδράσεις να περιέχουν «το αρνητικό στοιχείο» και να συνοδεύονται από γελοίους βαρείς χαρακτηρισμούς, οι οποίοι αντανακλούν ευθέως στις προσωπικότητες αυτών που τους εκτοξεύουν!
«Ουκ εά αυτούς καθεύδειν το του… Τσίπρα τρόπαιον», όταν εκείνος πετύχαινε με τον ίδιο τρόπο να ανεβάσει το ποσοστό του «συνασπισμού των συνιστωσών» (καμιά εικοσαριά τον αριθμό) σε σημείο τέτοιο, ώστε με έναν… εναγκαλισμό ενός άλλου πολιτικού τυχοδιώκτη το ίδιο βράδυ των εκλογών στην εξέδρα της «Νίκης», ακριβώς αντίθετης πολιτικής κατεύθυνσης, δημιουργήθηκε αυτό το δίπολο της καταστροφής από το οποίο κυβερνήθηκε η Πατρίδα μας για τεσσεράμισυ χρόνια, γελοιοποιηθείσα στην οικουμένη και υποθηκευθείσα για μία εκατονταετία!
Το ωραίο είναι ότι κάποιοι εκ των συντελεστών αυτής της Ελληνικής τραγωδίας βαυκαλίζονται με την ιδέα ότι ο Ελληνικός λαός τόσο σύντομα ξέχασε τα συμβάντα και είναι έτοιμος να… παραδοθεί εκουσίως σε αυτό το τσίρκο των αλληλοσυγκρουόμενων κλόουν.
Το «δις εξαμαρτείν όμως ου λαού σοφού» και ο λαός μας απόχτησε τόση σοφία από τα διαδραματισθέντα τα τελευταία χρόνια, ώστε με τις «σύγχρονες» δημοσκοπικές επιθυμίες του δείχνει ολοκάθαρα τι επιθυμεί και τι απεχθάνεται, έτσι ώστε να… κόβει τον βήχα καθενός που, εκμεταλλευόμενος κάθε δυσκολία, τοπική ή διεθνή, ακόμα και καιρική λόγω της αναμφισβήτητης αλλαγής του κλίματος στον πλανήτη μας ή τις πολεμικές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο, επιθυμεί να… παραστήσει τον σωτήρα μας.
Ακόμα και κάποιων γνωστών για την… «γελοιότητά» τους. Δεν θα αναφερθώ σε ονόματα, επειδή είναι γνωστοί (-ες) στον λαό από την καθημερινή φαιδρότητά τους, η οποία τους έχει καταστήσει… «στοιχεία διαμαρτυρίας» για τους «κρατούντες» όταν αυτοί για τον άλφα ή βήτα λόγο είτε κωφεύουν, είτε αδιαφορούν για τα «φλέγοντα» που αφορούν στην καθημερινότητά του, είτε ακόμα και διαπράττουν κραυγαλέα λάθη.
Η εξουσία πάντοτε φθείρει τους εξουσιάζοντες, ιδίως στα δημοκρατικά καθεστώτα, όπου υπάρχει η λεγόμενη «πελατειακή σχέση» μεταξύ ψηφιζόντων και ψηφιζομένων, η οποία, γίνεται μεγάλη προσπάθεια να καταργηθεί, από όλες τις πλευρές φυσικά, μηδέ των αριστεροσυνδικαλιστάδων κι ας κάνουν τις… αθώες περιστερές, επειδή από κάπου ταΐζονται, ποτίζονται και… εξοπλίζονται όλοι οι αργόσχολοι!
Έρχομαι τώρα στα Μ.Μ.Ε., όπου τελευταία ακούστηκε ότι ένα από τα μεγαλύτερα, αρχαιότερα, ισχυρότερα παραδοσιακά συγκροτήματα… σήκωσε μπαϊράκι. Υπάρχει σαφής απάντηση: Άλλο Λαμπράκης του Δ.Ο.Λ. και άλλο Μαρινάκης (ο εφοπλιστής), που το αγόρασε συνολικά και το χρησιμοποιεί κατά το δοκούν για τις προσωπικές του υποθέσεις, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και αυτές που οδηγούν τον ίδιο και στενούς του συνεργάτες στα δικαστήρια.
Ειρήνη ημίν λοιπόν, επειδή την χρειαζόμαστε για το… εγγύς μέλλον!
Γι - Πας
