Προσκήνιο - Παρασκήνιο

ΠΟΙΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟΝ ΝΑΖΙΣΜΟ;

Είδατε; Πες, πες, το παγκόσμιο «αριστερομάνι» κοντεύει να πείσει ακόμα κι εμάς τους αυτόπτες ότι ο Στάλιν κι ο «Κόκκινος Στρατός» ήταν εκείνοι που πολέμησαν και νίκησαν τον ναζισμό – φασισμό, κι επομένως όλοι μας θα πρέπει να… σκύβουμε με ευλάβεια το κεφάλι προσκυνώντας την μνήμη τους! Μόνο το 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ κατάλαβε το ποιόν του Στάλιν.

Καλό είναι κάπου – κάπου να τους θυμίζουμε τα καραμπινάτα Ιστορικά Γεγονότα. Τουλάχιστο αυτό. Αυτούσια, πραγματικά!

Ένας αμφιβόλων φρενών αυστριακός, με μία μικρή στην αρχή παρεούλα, ιδίας αξίας φρενών, θέλησαν να εκμεταλλευτούν την μεγάλη ντροπή που επικρατούσε στην κραταιά τότε Γερμανία ύστερα από την εξευτελιστική Συνθήκη των Βερσαλλιών, που είχε σφραγίσει το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έτσι με δεδομένη την… ναρκωτική αφωνία της γερασμένης ιθύνουσας τάξης της χώρας αυτής και με εμφανή προβοκατόρικα γεγονότα, όπως τον… εμπρησμό του Ράιχσταγκ, κατάφεραν να ανέλθουν στην εξουσία και να εμφυσήσουν την ελπίδα, ιδιαίτερα στους νεώτερους ότι έφτασε η ώρα τη εκδίκησης!

Η συνέχεια σε όλους μας είναι γνωστή καθώς και ο εξευτελιστικός τρόπος με τον οποίο αυτός ο τρελός υπέταξε όλα τα μικρά κράτη της Ευρώπης, μέχρι την σύνοδο του Μονάχου, όπου τα γεγονότα έδειχναν καθαρά τις προθέσεις αυτής της αδίστακτης ομάδας, που ξύπνησε πρώτα – πρώτα στην Αγγλία έναν Ουΐνστον Τσώρτσιλ. Αυτός αντιλήφτηκε ξεκάθαρα τις προθέσεις τους, που ήδη είχαν ανακηρύξει την Τρέλα του Χίτλερ σαν υπερδύναμη, αφού στο μεταξύ βρήκε δύο ομοϊδεάτες του στον κόσμο, τον Μουσολίνι και τον Χιροχίτο δημιουργώντας τον περίφημο «άξονα».

Όντας ενήμεροι ότι στην αχανή Ρωσική επικράτεια, όπου ένας άλλος αδίστακτος επικρατούσε δια πυρός και σιδήρου, δεν ήταν εύκολη η απ’ ευθείας πρόσβασή τους εκεί και αποφάσισαν να τον δελεάσουν με προσφορές!

Έτσι υπογράφτηκε το ντροπιαστικό και ξεχασμένο στην αριστερά σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ… δίνοντας στον Στάλιν τα τρία… μεζεδάκια (Εσθονία, Λιθουανία, Λετονία) και μέρος της Πολωνίας. Ύστερα με δόλιες μεθόδους κατάφερε τον Στάλιν να ξεδοντιάσει ο ίδιος την ηγεσία του στρατού του (Τουχατσέφσκι).

Έτσι ο Χίτλερ ήταν έτοιμος για την… επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα» που τον καθυστέρησε λίγο η τακτοποίηση της αποκοτιάς του Μουσολίνι εναντίον της Ελλάδας.

Επιτέθηκε πάση δυνάμει εναντίον του «φίλου» του Στάλιν και γρήγορα έφτασε στα πρόθυρα της Μόσχας και του Λένινγκραντ (Αγ. Πετρούπολη) όπου ο… στρατηγός χειμώνας τον σταμάτησε, όπως κάποτε τον Μ. Ναπολέοντα.

Δεν τον πτόησε όμως και εξακολουθούσε να είναι πολύ δυνατός, αναγκάζοντας τον Στάλιν να ζητά απεγνωσμένα βοήθεια από τους δύο «συμμάχους» που ήδη τον πολεμούσαν με επιτυχία.

Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ εξευτελίζοντας την φοβερή Λουφτβάβε του Γκαίρινγκ με τα σπιτφάιρ και τα βομβαρδιστικά του, ισοπεδώνοντας την Δρέσδη και βομβαρδίζοντας το ίδιο το Βερολίνο και με τον Μοντγκόμερι εξουδετερώνοντας τον Ρόμελ στην Αφρική.

Οι ΗΠΑ, ύστερα από την χυδαία πρόκληση του Περλ Χάρμπορ, εξουδετέρωσαν πλήρως την Ιαπωνία στον Ειρηνικό Ωκεανό. Έτσι εκτός από την υλική βοήθεια στον Στάλιν, άνοιξαν και το δεύτερο μέτωπο στην Νορμανδία, το οποίο ήταν αρκετό να πείσει τον πανίσχυρο Γερμανικό στρατό ότι δεν είναι αήττητος και αποχωρούσε πλέον… «αγεληδόν» από το ανατολικό μέτωπο.

Και ο μεν Στάλιν ήξερε τι έκανε, ο Τσώρτσιλ αντιλαμβάνονταν πλήρως τι ήθελε να κάνει, ενώ ο Ρούσβελτ ήταν αργά πια για τις αντοχές του να αντιληφθεί τις επιδιώξεις του Στάλιν.

Έτσι βρεθήκαμε στην… «συμφωνία της Γιάλτας», που υποδούλωσε για πολλά χρόνια στον Στάλιν τα κράτη της Ευρώπης μετατρέποντάς τα σε… δορυφόρους με ανδρείκελα του τύπου Δημητρώφ, Τσαουσέσκου, Εμβέρ Χότζα, κλπ.

Η Ελλάδα την γλύτωσε επειδή ο Τσώρτσιλ δεν είχε ξεχάσει το Έπος του ’40 στα Αλβανικά Βουνά, αλλά πληρώνοντας με πολύ αίμα και καταστροφές την ανιστόρητη βλακεία της Ελληνικής αριστεράς!

Ας διαβάσουν και λίγο Ραϋμόν Καρτιέ και τα απομνημονεύματα του Πατέρα της Νίκης. Θα ωφεληθούν!

Γι - Πας