Προσκήνιο-Παρασκήνιο

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΔΑΣΜΩΝ!..

Ούτε προσπαθώ, αλλά ούτε και είμαι σε θέση να διεκδικήσω οικονομολογικές δάφνες. Απλά, σαν ένας απλός άνθρωπος, παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στο χώρο του τέως υπαρκτού σοσιαλισμού, σχετικά με το καταραμένο εκεί όλα τα χρόνια της… ζωής του, καπιταλισμό. Έτσι είδαμε διάφορα μοντέλα της νέας προσαρμογής του. Το γεγονός είναι ότι από μεν τη… «Μέκκα» αυτού του σοσιαλισμού, ξεπήδησαν κάτι μεγιστάνες του καπιταλισμού, που… βγάζουν μάτια! Τύφλα να ‘χουν οι φανεροί της αντίπερα πλευράς! Που ήταν κρυμμένοι όλοι αυτοί και ποιος τους εκπαίδευε και τους τάιζε στην περίοδο της παντοδυναμίας των κομμάτων, στα οποία τα μέλη απαγορεύονταν δια ροπάλου να είχαν προσωπικές περιουσίες, όντας όλοι «ίσοι» μεταξύ τους; 

Πού στον δαίμονα είχαν κρύψει τόσα «κεφάλαια» (κατακαημένε Μαρξ) και τα έβγαλαν στην «φόρα» αγοράζοντας όλα τα απαγορευμένα της… ισότητας (γιωτ κ.λπ, κ.λπ.)!

Από την άλλη, στο άλλος σκέλος αυτού του σοσιαλισμού, την Κίνα του Μάο, εκεί πλέον είχαν… «δημογραφικό» πρόβλημα, επειδή, μη έχοντας τι άλλο να κάνουν, πολλαπλασιάζονταν σαν τα κουνέλια και οι ηγέτες… σαν «δικτάτορες του προλεταριάτου» που ήταν, επέβαλαν με το ζόρι την συγκράτηση του «αλόγιστου πολλαπλασιασμού» (ένα παιδί για κάθε ζευγάρι ήταν αρκετό, δεν χρειάζονταν περισσότερα))!

Μιας και άνοιξαν όμως τα σύνορα, κι έπεσαν κι εκεί οι νοητοί σιδερένιοι φράχτες, τότε οι… καταραμένοι κεφαλαιοκράτες του κόσμου… μυρίστηκαν φτηνά εργατικά χέρια και πολύ μεγάλα κέρδη! Αυτή είναι η δουλειά των κεφαλαιοκρατών άλλωστε! Έτσι, μεγάλοι… κεφαλαιοκρατικοί κολοσσοί άρχισαν τις διαπραγματεύσεις για τα… φτηνά εργατικά χέρια, που θα τους παραχωρούνταν, όμως από ένα κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο δεν… «έπεσε», αλλά προσπάθησε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και τα κατάφερε μια χαρά! Είναι δυνατόν τα κράτη από τα οποία προέρχονται οι επιχειρήσεις που θα «χρησιμοποιούσαν» αυτά τα εργατικά χέρια να μην αντιλαμβάνονται ότι κανένα συμβόλαιο δεν είναι δυνατόν να δεσμεύσει το κράτος που προσφέρει τα «φτηνά χέρια», να μην «κατασκοπεύσει» και να παραλάβει προς… ιδίαν χρήσιν, όλες τις προηγμένες τεχνολογίες που απαιτούνταν για την παραγωγή όλων των προϊόντων; Αυτό ήταν σίγουρο για τον οποιονδήποτε απλά σκεπτόμενο άνθρωπο!

Έτσι, η Κίνα ανέξοδα και αναπάντεχα βρέθηκε να κατέχει όλα τα μυστικά των προηγμένων τεχνολογιών και παράγει πλέον για τον εαυτό της προϊόντα, όχι απλά ίσης αξίας και αξιοπιστίας, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις καλύτερα. Το Made in China, έπαψε πλέον να αποτελεί ένα σήμα… κατώτερης ποιότητας, αλλά σε πολλές περιπτώσεις και σήμα επιλογής για ολόκληρο τον κόσμο! Και ξέρετε γιατί; Διότι δόθηκε στην Κίνα η δυνατότητα να πουλάει πολύ φθηνότερα αυτά τα προϊόντα!

Εκεί λοιπόν ο… «επιχειρηματίας» Trump, έχει δίκιο και προσπαθεί με τους δασμούς να ισοφαρίσει όσο είναι δυνατόν τις ζημιές. Τώρα όμως… το πουλί έχει πετάξει και οι τεχνολογίες έγιναν κτήμα όλων των «παραγωγών». Χρειάζονται άλλες ειδικές συμφωνίες για την διακίνηση των προϊόντων. Είδατε τι έπαθε ο Trump με τα μικροτσίπ, έβαλε δασμούς που τους πληρώνουν κυρίως οι Αμερικάνοι! Θα δούμε ακόμα… πολλά επεισόδια! 

Γι - Πας