Πρωινές Πάσες
Καλημέρα σε όλους με υγεία και δύναμη. Χρόνια πολλά και στην πόλη μας, τα Γιάννενα, που αύριο συμπληρώνουν 112 χρόνια ελεύθερα. Ήταν 21 Φεβρουαρίου 1913 όταν μπήκαν στην πόλη τα ελληνικά στρατεύματα και τα Ιωάννινα απελευθερώθηκαν από τον τουρκικό ζυγό…
Πένθιμες ημέρες για τον δημοσιογραφικό κόσμο των Ιωαννίνων καθώς έφυγε από τη ζωή ο Μάριος Γεωργούλας, ο οποίος έδωσε γενναία μάχη με τον καρκίνο. Δεν γνωριστήκαμε ποτέ, ούτε είχαμε συνεργαστεί, όμως ήταν ένας μαχητής του χώρου μας, εργατικός και με προσφορά στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο. Ένας νέος άνθρωπος, μόλις 42 ετών, που αφήνει πίσω του ένα πολύ μικρό γιο. Κρίμα και πάλι κρίμα. Τα ειλικρινέστατα συλλυπητήρια μας στους δικούς του ανθρώπους…
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε η γυναικεία του ΠΑΣ Γιάννινα μας έκανε όλους περήφανους και το όνομα «ΠΑΣ Γιάννινα» ακούστηκε σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο. Έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, τα κορίτσια πάλεψαν σαν… ταυρίνες και παραλίγο να κάνουν και το θαύμα και να κερδίσουν ακόμα και στον τελικό τον πανίσχυρο Ολυμπιακό. Εξαιρετικά σημαντική επιτυχία, η μεγαλύτερη του γιαννιώτικου μπάσκετ και μία από τις μεγαλύτερες του γιαννιώτικου αθλητισμού. Εκείνο που την κάνει ακόμα πιο σπουδαία είναι ότι η επιτυχία στηρίχθηκε εν πολλοίς στο συναίσθημα και την αγάπη τριών ανθρώπων για την ομάδα: τον Τόλη Μιχαήλ, τον Γιάννη Ζήκο και τον Άγγελο Καχριμάνη. Τρεις άνθρωποι μεροκαματιάρηδες, με ελάχιστα λεφτά και χωρίς βοήθεια. Ούτε από τους τοπικούς φορείς ούτε από μεγάλες επιχειρήσεις. Πήραν την ομάδα από την Α2 και την έφεραν αρχικά στην Ευρώπη και το Eurocup και στη συνέχεια μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Τα δάκρυά τους μετά τον ημιτελικό τα λένε όλα. Το καμάρι των οπαδών που λέγαμε κάποτε στη Λιμνοπούλα, έγινε πλέον το καμάρι των Ηπειρωτών…
Αγωνιστικά ο ΠΑΣ Γιάννινα έβγαλε πάθος στο γήπεδο και έχασε τον τελικό στις λεπτομέρειες. Στον ημιτελικό με τις Εσπερίδες Καλλιθέας πρωταγωνίστησαν οι Κέρναλ με τα τρίποντα και οι Άρτσερ με τα πολλά ριμπάουντ, όμως στα κρίσιμα σημεία μίλησε και η ψυχή της αρχηγού Ντίνας Σαρηγιαννίδου. Μπορεί στον τελικό ο ΠΑΣ να είχε τον ρόλο του αουτσάιντερ, όμως πάλεψε στα ίσια τον Ολυμπιακό και για 35 λεπτά ήταν μπροστά στο σκορ. Στο τέλος μίλησε η κούραση των παιχτριών και η εχθρική διαιτησία. Αντικειμενικά, μόνο που δεν πανηγύρισε στο τέλος ο Πιτσίλκας που νίκησε ο Ολυμπιακός. Τόσο απλά…
Η σοφή λαϊκή ρήση λέει ότι η επιτυχία έχει πολλούς πατεράδες και η αποτυχία είναι ορφανή. Τώρα στις επιτυχίες θα πλησιάσουν και οι επίσημοι, οι βουλευτές κτλ. Το θέμα είναι να βοηθήσουν έμπρακτα την ομάδα και όχι να είναι μόνο για τις φωτογραφίες στα court seats. Ο Χαρδαλιάς στον Βύρωνα έχει τον Αθηναϊκό στον αφρό, στις Σέρρες τα ίδια. Βγήκε η Δόξα Λευκάδας Ευρώπη, ξέρετε πόσα λεφτά έδωσε στην ομάδα ο Δήμος Λευκάδας και η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων; Πολλές χιλιάδες ευρώ. Εδώ, τσίχλες και με τα χίλια ζόρια. Από την ομάδα του ΠΑΣ η πόλη των Ιωαννίνων έχει φέτος τεράστια προβολή, εντός και εκτός συνόρων. Μόνο και μόνο η Ερντέμ έχει παίξει παντού σε όλα τα ΜΜΕ ως προπονήτρια του ΠΑΣ. Δεν ζητάει ελεημοσύνη η ομάδα, αλλά ότι δικαιούται με βάση το όνομα και πλέον και το μέγεθος της. Κάθε τι άλλο, είναι πρόκληση προς τον λαό του ΠΑΣ Γιάννινα…
Σε αντίθεση με το μπάσκετ που βιώνει μέρες δόξας, το ποδόσφαιρο βρίσκεται δυστυχώς στην απαξίωση. Ελάχιστο ενδιαφέρον υπάρχει πλέον για τα Play Off και το αγωνιστικό έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Βέβαια, να αναφέρουμε ότι πάντα σε περιόδους ύφεσης γεννιούνται ευκαιρίες. Κυρίως για να νέα παιδιά που έχει η ομάδα να δείξουν το ταλέντο τους και να πάρουν χρόνο συμμετοχής.
Οι Χριστοβασίληδες είναι υπαίτιοι της απαξίωσης του ΠΑΣ Γιάννινα και τα λάθη τους έχουν φέρει την ομάδα εδώ που είναι. Το ότι δεν έχουν βοήθεια, είναι αληθές, ωστόσο ούτε το μπάσκετ έχει βοήθεια κι όμως έχει επιτυχίες. Για την ακρίβεια η διοίκηση Χριστοβασίλη «έχτισε» μια κακή σχέση με τον κόσμο της ομάδας λόγω των ανακριβειών και των ψεμάτων της. Είναι μαλωμένη με την αλήθεια σε πολλά ζητήματα. Από την εικόνα των χρεών και τα έσοδα μέχρι την… έφοδο του ΕΦΚΑ και τις λύσεις συμβολαίων. Εθιμοτυπικός ο έλεγχος έλεγε η ανακοίνωση, αλλά έρχεται καμπάνα χιλιάδων ευρώ. Οικογενειακοί οι λόγοι που έφυγε ο Τέιλορ Χαρτ, αλλά πήγε τελικά στη Σλοβακία! Ε μετά αναρωτιούνται, γιατί δεν μας θέλουν; Απλή η απάντηση, γιατί θέλουν καθαρές κουβέντες…
Τέλος, η στήλη χρωστάει μια απάντηση. Κριτική στη διοίκηση Χριστοβασίλη κάναμε από την αρχή, από τα πρώτα κακώς κείμενα. Δεν κάνουμε μόνο εσχάτως, ούτε πουλήσαμε την ιστορία με τα 3 εκατομμύρια ευρώ για να φτιάξουμε καριέρα. Άλλοι είναι αυτοί που κάνουν κωλοτούμπα ολκής και έγιναν αντιπολίτευση επειδή το ποτάμι… γύρισε. Οι ίδιοι που κάποτε έγλυφαν τον μακαρίτη για λίγα ψίχουλα, τώρα κάνουν αυστηρή κριτική. Οποία υποκρισία ε; Λες και ο κόσμος της ομάδας έχει μνήμη χρυσόψαρου.
Επί της ουσίας, ναι τα 3 εκατομμύρια είναι γνωστά από το 2014 και το παραδέχτηκε και ο μακαρίτης στη συνέντευξη τύπου του 2015. Έκτοτε όμως δεν έκαναν τίποτα για να λυθεί το θέμα, συν ότι δεν ίσχυε ότι έχουν επιστραφεί κάποια στην ομάδα. Ήταν ψέματα. Οι ορκωτοί ελεγκτές τόσα χρόνια όμως λένε την αλήθεια και είναι αμείλικτη. Μαθήματα δεοντολογίας λοιπόν αλλού, όχι σε μας. Και μάλιστα από εκείνους που όταν είχαν την εξουσία έβαζαν ΦΑΣΙΣΤΙΚΑ τους δημοσιογράφους να στέλνουν γραπτές τις ερωτήσεις τους, οι οποίες λογοκρίνονταν κι αν εγκρίνονταν απαντούσε ο Χριστοβασίλης. Τέτοια ωραία έχουμε ζήσει στο παρελθόν που δεν τα ΞΕΧΝΑΜΕ. Ε και το καλύτερο, από δήθεν αριστερούς. Εδώ, γελάμε…
