Μα που ζούμε τελικά και δεν το καταλάβαμε;

ΣΥΓΓΝΩΜΗ δεν το είχαμε καταλάβει! Χαμπάρι δεν πήραμε ότι η χώρα μας έχει ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα και πως οι πολίτες ζουν σε καθεστώς ευμάρειας. Ούτε που οι τιμές των καυσίμων και των τροφίμων κινούνται σε «φυσιολογικά επίπεδα». Έτσι περίπου παρουσιάζει τα πράγματα η κυβέρνηση έχοντας απέναντί της μιά αναιμική αντιπολίτευση. Απόδειξη, λένε, ότι πληρώσαμε ένα ποσό κάποιων δις από το χρέος νωρίτερα του κανονικού! Λίγο το έχετε αυτό ή νομίζετε ότι προνόησε ο Θεός; Η κυβέρνηση ήταν που επέτυχε τέτοιον άθλο, εξοντώνοντάς μας όμως στους άμεσους και έμμεσους φόρους!

ΑΥΤΗ την εικόνα φιλοτεχνούν και η κουβέντα για εκλογές όσο πάει και φουντώνει. Οπότε να περιμένουμε πολλά ακόμη τέτοια… ανέκδοτα. Νομίζουμε πάντως ότι η ηγεσία έχει την εντύπωση ότι απευθύνεται σε ζωντόβολα που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Ότι δεν αντιλαμβάνονται πως τα εισοδήματά τους δεν φτάνουν για να ζήσουν αξιοπρεπώς. Που πριν μπούνε στα σούπερ μάρκετ προσεύχονται πρώτα και προσπερνούν τα απαραίτητα για την διατροφή τους με δέος βλέποντας τις τιμές. Που πηγαίνουν να βάλουν με το σταγονόμετρο βενζίνη στο αυτοκίνητό τους κι αν κάποιος γεμίσει το ρεζερβουάρ στήνεται ολόκληρο πανηγύρι με… τούρτες και σαμπάνιες για τον τολμηρό οδηγό και την αποκοτιά του!

ΦΑΙΝΕΤΑΙ πως ούτε αυτοί (κι όχι μόνο εμείς) αντιλήφθηκαν το κυβερνητικό success story, φυσικά ούτε και πως όλα οφείλονται σε «απρόβλεπτα γεγονότα». Λέμε για τον πόλεμο Ρωσίας - Ουκρανίας, για τον οποίο η κυβέρνηση στέλνει δις στην Ουκρανία, φυτρώνοντας εκεί που δεν την σπέρνουν, βάζοντας «απέναντι» την Ρωσία. Λέμε για τον πόλεμο που ξεκίνησαν ΗΠΑ - Ισραήλ κατά του Ιράν, με αποτέλεσμα να τιναχτεί στον αέρα η οικονομία μας (και όλης της Ευρώπης), καθιστάμενη η Ελλάδα μέρος του προβλήματος στο πλευρό των ΑμερικανοΙσραηλινών. Μάθαμε όμως απ’ έξω κι ανακατωτά για ό,τι αφορά τα στενά του Ορμούζ! Τι, λίγο είναι κι αυτό; 

ΑΥΤΑ τα γεγονότα σίγουρα επηρέασαν την οικονομία. Εδώ όμως ζούμε μιά κρίση που διαρκεί δεκαπέντε και βάλε χρόνια, χωρίς να βλέπουμε άσπρη ημέρα. Μιά κρίση που βιώνει και η Ήπειρος, με τον Περιφερειάρχη - «κυβερνήτη» Αλ. Καχριμάνη να επαίρεται ότι παράγει αναπτυξιακό έργο, το οποίο κατ’ αυτόν υπονομεύεται και ο ίδιος συκοφαντείται. Ούτε αυτή την αναπτυξιακή πορεία έχουμε δει, με πολλούς να συμμερίζονται αυτή την άγνοια. Εκείνο όμως που συνειδητοποιούν είναι ότι ένας αλαζόνας συμπεριφέρεται ως τιμαριούχος, με μιά αντιπολίτευση που αδυνατεί να τον αντιμετωπίσει και να προτείνει ρεαλιστικές λύσεις στα προβλήματα που όσο πάνε και οξύνονται! 

ΕΙΜΑΣΤΕ… αχάριστοι, ε; Ίσως! Όμως ενώ τα  εκατομμύρια κάνουν χορό, η Ήπειρος δεν μπορεί να ξεκολλήσει από τις πρώτες σχεδόν θέσεις σε ό,τι αφορά την υπανάπτυξη. Τι στο καλό, άντε εμείς είμαστε «αρνητές» της υποτιθέμενης κοσμογονίας, οι τόσοι άλλοι που κάνουν τις ίδιες διαπιστώσεις και αυτοί το ίδιο; Λέτε να μην θέλουμε να προκόψει ο τόπος και οι πολίτες του, προπαντός τα νέα παιδιά, να νιώθουν ότι υπάρχει έστω αμυδρά ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον; Δεν εθελοτυφλεί κανένας, αν αυτό είναι το επιχείρημα που ενδεχομένως προβληθεί. Η πραγματικότητα είναι και αυτή δεν αφήνει περιθώρια για πολλές προσδοκίες ανάκαμψης - και ας χρηματοδοτεί το ομώνυμο Ταμείο πλήθος «έργων» - κατά τον Περιφερειάρχη - τα οποία όμως για κάποιους λόγους δεν φαίνεται να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη.

ΝΑ μην πολυλογούμε, τα ίδια και χειρότερα αφορούν τους Δήμους. Θα το πούμε, όμως, δεν αντέχουμε! Πώς γίνεται και σε μιά χώρα πτωχευμένη σαν την Ελλάδα, σε μιά περιοχή από τις φτωχότερες όπως η Ήπειρος, οι ασκούντες την διοίκηση και το κοινοβουλευτικό έργο να είναι από πάμπλουτοι έως σχεδόν πλούσιοι; Ασφαλώς και δεν θέλουμε να πεινάνε, αλλά αυτή η … ανισορροπία μεταξύ των πολιτών και των της εξουσίας πάσης μορφής, εντυπωσιάζει, προβληματίζει, προκαλεί. Δεν εννοούμε ούτε υπονοούμε τίποτε και βεβαίως δεν μας πείθουν τα επαίσχυντα - ανεξέλεγκτα «πόθεν έσχες», που δεν δίνουν καμιά απάντηση στο… «πόθεν»!

Κώστας Καλτσής