Ο Δήμος και οι εργολάβοι…
Η πόλη των Ιωαννίνων έχει πιστοποιηθεί ως μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας. Αυτό το οφείλει στο φυσικό της περιβάλλον, στην πολιτιστική και ιστορική της ταυτότητα, καθώς και στις ποιοτικές υπηρεσίες που προσφέρουν σε όλο τον κόσμο που ζει ή επισκέπτεται τα Γιάννενα οι άνθρωποι του επιχειρείν. Αποτέλεσμα αυτής της καταξίωσης να είναι ευχαριστημένοι οι κάτοικοι της περιοχής και προπαντός να γίνεται πόλος έλξης στον τουρισμό και για οικονομικές δράσεις.
Δυστυχώς το τελευταίο χρονικό διάστημα η εικόνα της πόλης μας είναι απογοητευτική και γενικά θλιβερή. Βάλθηκαν όλοι οι εργολήπτες να σκάψουν δρόμους, πεζοδρόμια και κοινόχρηστους χώρους. Παντού μηχανήματα, τσιμέντα, σωλήνες, καλώδια και κάθε υλικό. Δεν υπάρχει κυριολεκτικά ούτε ένας δρόμος βατός, ούτε μια πλατεία διαθέσιμη για τους πολίτες.
Και σαν να μην φτάνουν αυτά, καρκινοβατούν έργα που η μελέτη και ο διαγωνισμός τους έχουν πραγματοποιηθεί από τον καιρό της Δημοτικής Αρχής του αειμνήστου Μωυσή Ελισάφ. Πράγματι, εκείνος ο Δήμαρχος είχε όραμα για την πόλη και είχε προγραμματίσει πολλές και σημαντικές επεμβάσεις. Όμως, ως τα σήμερα τα δικά του μεγάλα έργα δεν λένε να τελειώσουν. Περιορίζομαι να υπενθυμίσω στους αναγνώστες την Κεντρική Πλατεία, το Παλαιό Πανεπιστήμιο και το Πάρκο Πυρσινέλλα. Ξεκίνησαν εδώ και πέντε χρόνια και στην εξέλιξή τους έχουν ξεπεράσει και την ιστορία του Γεφυριού της Άρτας!
Να έχουμε υπόψη μας ότι όλα αυτά τα έργα που σήμερα γίνονται στους δρόμους της πόλης δεν είναι εργολαβίες του Δήμου, αλλά εταιρειών οι οποίες έχουν αναλάβει τις δράσεις με διαγωνισμούς κρατικούς ή φορέων. Άλλος σκάβει για φυσικό αέριο, άλλος για οπτικές ίνες, άλλος για ΔΕΗ και γενικά τώρα έχουν ανακαλυφθεί οι ανάγκες της πόλης. Δεν αμφιβάλλω ότι πρόκειται για πραγματικά προβλήματα, τα οποία και πρέπει να αντιμετωπιστούν ώστε η ζωή μας να βελτιωθεί από προσφερόμενες υπηρεσίες και αγαθά.
Το μεγάλο όμως ζήτημα είναι ο τρόπος εκτέλεσης των έργων και οι επιπτώσεις στη ζωή και γενικά στην καθημερινότητα των συμπολιτών μας. Το κυκλοφοριακό κομφούζιο, οι σκόνες, η δύσκολη πρόσβαση στα μαγαζιά, η φθορά των αυτοκινήτων και γενικά η ποιότητα της ζωής συνεχώς υποβαθμίζονται και δημιουργούν συνθήκες πιεστικές για όλους. Κανείς οδηγός δεν μπορεί να προγραμματίσει και να προβλέψει ούτε σχέδιο κίνησης ούτε χρόνο περάτωσης.
Και είναι φυσικό ο πολίτης να δυσανασχετεί, να αγανακτεί και να φορτώνει όλη την ευθύνη στη Δημοτική Αρχή της πόλης. Γιατί η δυσλειτουργία κάθε Δήμου πρώτα εξαρτάται από το ρόλο της Διοίκησής του και ύστερα από Υπηρεσίες ή γενικά το Κράτος.
Είναι λοιπόν φανερό ότι η Δημοτική Αρχή απουσιάζει προκλητικά από τα προβλήματα που βιώνουμε τόσο έντονα καθημερινά. Δεν μπορεί να μένει άπραγη και θεατής. Οι αντιδράσεις τους είναι χλιαρές και ήπιες. Ο Δήμος οφείλει να παρακολουθεί από κοντά τα έργα, να επιβάλλει όρους και να ελέγχει συνεχώς τις συνθήκες εξέλιξης των εργολαβιών. Όσο αδιαφορεί, τόσο και οι εργολάβοι ενεργούν όπως τους βολεύει. Το χρονοδιάγραμμα του κάθε έργου, η αποκατάσταση του οδοστρώματος και η απομάκρυνση των υλικών δεν είναι ζήτημα του εργολήπτη, αυτό ανήκει στις υποχρεώσεις επίβλεψης του Δήμου.
Εκτιμώ ότι η Δημοτική Αρχή βρίσκεται μακριά από την πραγματικότητα. Αυτή η στάση είναι σίγουρα αποτέλεσμα κακής οργάνωσης των δημοτικών υπηρεσιών και προπαντός φανερώνει αδιαφορία ή διοικητική ανεπάρκεια των αιρετών μας. Ίσως οι διοικούντες τον Δήμο να πιστεύουν ότι η καρέκλα της εξουσίας σημαίνει μόνο προνόμια και όχι συνεχή δοκιμασία και λογοδοσία.
Μπροστά σ’ αυτό το θλιβερό φαινόμενο εκτιμώ ότι η κριτική και η διαμαρτυρία των συμπολιτών μπορούν να ενεργοποιήσουν αντανακλαστικά ευθύνης και αντίδρασης στα γιγνόμενα.
Χάρης Λεοντάρης
