Οι διαστάσεις της 4ης εξουσίας!
Στην εποχή της παντοδυναμίας των ΜΜΕ, η παρουσία ενός νέου μοντέλου ανθρώπου έχει κάνει την εμφάνισή του και απεικονίζεται στο μεγαλύτερο φάσμα της Ελληνικής κοινωνίας του καναπέ, σκιαγραφώντας το προφίλ του παθητικού θεατή της μικρής οθόνης, αποδέκτη ό,τι πιο ανόητου και κακόγουστου θεάματος, κατώτερης αισθητικής ποιότητας και ηθικής αξίας.
Κατακλύζεται καθημερινά από δελτία ενημέρωσης τα οποία κυρίως αντιπροσωπεύουν το μονοπώλιο των αγγελιοφόρων αρνητικών ειδήσεων και φοβικών φαντασιώσεων, ξεπερνώντας τα όριά τους, καθώς πλέον δεν υπάρχουν σύνορα ανάμεσα στα fake news και στα πραγματικά γεγονότα της επικαιρότητας.
Παράλληλα καλλιεργείται η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια των καιρών, σκορπούν συνειδητά τον πανικό από ανύπαρκτες απειλές, ακροβατώντας επικίνδυνα πάνω σε εντελώς ανυπόστατη ανάγνωση και ερμηνεία της πραγματικότητας.
Η γενικότερη στρατηγική χειραγώγησης στοχεύει στο ευρύτερο πεδίο διαμόρφωσης συνειδήσεων, χαρακτήρων, προβλέψιμων προτύπων συμπεριφοράς και μιμητισμού, έχοντας επιλέξει να προβάλει παραδείγματα, ιδεώδη, ιδανικά από τον χώρο της showbiz, της βιομηχανίας του θεάματος, της μόδας του lifestyle.
Η προσπάθειά τους να γεμίσουν το μυαλό των τηλεθεατών με τα φθηνότερα σκουπίδια, κορυφώνεται στον καταιγισμό των διαφημιζόμενων προϊόντων, καθώς συνδυάζεται από ένα ανελέητο σφυροκόπημα συνεχών επαναλήψεων, προκειμένου να επιτευχθεί η κάμψη της αντίστασης αρνητικών επιλογών αγοράς των συγκεκριμένων αγαθών.
Η ερμηνεία της λογικής να χάνει κάποιος τον πολύτιμο χρόνο του, αφήνοντάς τον να περνάει αναξιοποίητος μπροστά σε μία οθόνη, μικρή ή μεγάλη, βασίζεται στη στρατηγική χειραγώγησης από τους επαγγελματίες του είδους σε τέτοια υπερβολή, που παρότι καθίσταται ολοκληρωτικά έρμαιο, αδύναμος εξαρτημένος να υποκύπτει τελικά στην αστραφτερή βιτρίνα του καταναλωτισμού, των ανέσεων, του πλούτου, των εφήμερων απολαύσεων, του ανύπαρκτου εικονικού παραδείσου.
Οι σκηνοθετημένες παραστάσεις της πολιτικής εξουσίας για χιλιάδες αποδέκτες μπροστά στις κάμερες των ΜΜΕ, αποτελεί καθημερινή επαλήθευση του ρόλου της λειτουργίας των, ώς γέφυρες λαϊκισμού και προπαγάνδας, ασκώντας παράλληλα συνήθως χλιαρή υποκριτική αποτίμηση και ανάλυση.
Αυτοπροβάλλονται σαν φορείς αντικειμενικής ενημέρωσης, ειδήσεων και διαφόρων δεδομένων, υπερβαίνοντας το μέτρο, έχοντας υιοθετήσει την υπερπληροφόρηση και την παραπληροφόρηση, αντλώντας κατά κόρον θέματα από το αστυνομικό δελτίο οικογενειακά δράματα, προσωπικές τραγωδίες, καθημερινά ναυάγια τη ζωής να αποτελούν αντικείμενο δημοσιότητας προς χάριν της τηλεθέασης.
Ειδικοί επιστήμονες, κοινωνιολόγοι στις ομιλίες τους, αναλύουν, προτείνουν μέτρα προς απελευθέρωση των ανθρώπων από το τοξικό περιβάλλον των περισσοτέρων ΜΜΕ και αναζήτηση του οξυγόνου δράσεων, οι οποίες θα συμβάλλουν στην προσωπική επιμόρφωση των πολιτών, μέσα από συστηματικό διάβασμα, συμμετοχή σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, επίσκεψη αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, καθώς και μοντέρνας τέχνης, θεατρικές παραστάσεις, ώστε να ξανά επιστρέψουμε στην αρχική, αυθεντική και δημιουργική εκδοχή του εαυτού μας.
Θεόδωρος Νικολόπουλος
