Ο «Καισαρισμός» του Ιωάννη Σάββα

ΩΣΤΕ έτσι λοιπόν. Ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου - Δυτ. Μακεδονίας κ. Ιωάννης Σάββας κάλεσε σε απολογία τον κ. Σπύρο Πάικα, της αντιπολίτευσης στον Δήμο Ζίτσας! Διότι, λέει, σε αναφορά του προς το Υπουργείο Εσωτερικών, εμέμφθη τον κ. Σάββα ότι καλύπτει την υπό τον κ. Μιχάλη Πλιάκο Δημοτική Αρχή, αφού δεν απάντησε σε αναφορά του στα χρονικά όρια που ορίζει ο νόμος! 

ΔΕΝ παραλείπει μάλιστα να κάνει και… μαθήματα νομικών στον δικηγόρο κ. Πάικα, αλλά το θέμα είναι που ο κ. Σάββας εθίγη υποτίθεται, επειδή το υπουργείο Εσωτερικών του ζήτησε να το ενημερώσει γιατί δεν απάντησε και γιατί ο κ. Πάικας έκανε αναφορά! Κάθε πολίτης όμως έχει το δικαίωμα του αναφέρεσθαι, ακόμη και εκφράζοντας άποψη για το τι πιθανόν να συνέβη, προβαίνοντας σε μια αξιολογική κρίση. Τι επιδιώκει όμως ο Γενικός Γραμματέας; Να μην του ασκεί κριτική κανένας; Να δέχονται όλοι άκριτα τις αποφάσεις του ως θέσφατο, ως θεϊκό χρησμό δηλαδή, με το πολυχρησιμοποιημένο… «ό,τι λέει ο νόμος»; 

ΟΙ νόμοι όμως και το πως εφαρμόζονται, σε μια δημοκρατία συχνά αμφισβητούνται, όπως και όλες οι αποφάσεις, πολύ δε περισσότερο όταν ο κριτής - δικαστής είναι ένας και μάλιστα πολιτικό πρόσωπο. Και τώρα τι θα γίνει, στον κ. Σάββα θα απολογηθεί ο κ. Πάικας (επειδή έκρινε ότι προσέβαλλε τον Επόπτη των ΟΤΑ!) ή έστω σε υπαλλήλους του; Δηλαδή ο… θιγείς θα τον κρίνει; Να ρωτήσουμε και κάτι ακόμη: Άλλη δουλειά δεν έχει να κάνει ο «Αποκεντρωμένος», όπως είθισται να λέμε; 

ΠΡΟΦΑΝΩΣ και έχει, αλλά φαίνεται να διακατέχεται από την λεγόμενη «Καισαρική» νοοτροπία. Ουδείς επιτρέπεται να τον κρίνει, να τον αμφισβητήσει, να προβεί σε αναφορά με σκληρές εκφράσεις που όμως θα αποδίδουν την πραγματικότητα. Ήρθε με… φόρα από την Θεσσαλονίκη, για να εκπλαγεί που στα Γιάννινα τα Μέσα Ενημέρωσης ασκούν κριτική στο ιερό πρόσωπο του Επόπτη - Ελεγκτή της νομιμότητας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή που αιρετοί κάνουν χρήση του Συνταγματικού τους δικαιώματος. Αυτά όλα ο κ. Σάββας τα βαφτίζει ως κακοπροαίρετα και σίγουρα τα ενδεχόμενα επαινετικά ως καλοπροαίρετα, όπως όλοι οι της εξουσίας που υφίστανται κριτική. 

ΔΕΝ μας ενδιαφέρει ο κ. Πάικας, αλλά η τακτική που επέλεξε ο «Αποκεντρωμένος» για να αντιμετωπίσει την έκφραση δυσαρέσκειας ενός αιρετού προς το πρόσωπό του, την αμφισβήτηση των προθέσεών του. Όταν όμως αμφισβητούνται χωρίς προσχήματα αποφάσεις όχι μόνο της κυβέρνησης,  αλλά  δικαστηρίων μάλιστα δε και των Ανωτάτων, δεν βλέπουμε τον ιδιαίτερο λόγο αυτής της ευθιξίας του κ. Σάββα. Δημόσιο πρόσωπο είναι, εκπρόσωπος της κυβέρνησης σε μια Περιφέρεια με πολλά προβλήματα, φυσικό είναι να δέχεται κριτικές, ακόμη και για τις μεταβολές - μετακινήσεις υπαλλήλων που αποφασίζει και που προκάλεσαν τις επικρίσεις από συναδέλφους.

ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ όμως, μήπως έχει «χτίσει» για τον εαυτό του ένα είδος προστατευόμενης… εικονολατρείας και όλοι οφείλουν να υποκλίνονται στην θεότητα που απεικονίζεται όπως οι ειδωλολάτρες. Αν βλέπει τον εαυτό του ως τοπάρχη του παλιού καιρού, τον πληροφορούμε ότι αυτά τέλειωσαν οριστικώς και αμετακλήτως. Σε μια δημοκρατία όπου η Συνταγματική τάξη δεν κάνει τέτοιου είδους διακρίσεις ή δεν πρέπει τουλάχιστον, η τακτική του Γενικού Γραμματέα ως κυβερνητικού υπαλλήλου, φαίνεται να βρίσκεται πολύ μακριά στο παρελθόν. Η απορία μας θα μείνει αναπάντητη αλλά θα την εκφράσουμε: γνώσεις, ικανότητες και μάλιστα πολλές έχει, έμπειρος είναι, γιατί λοιπόν ενεργεί κατά τον τρόπο που περιγράψαμε;

Κώστας Καλτσής