«Θα σου κάνω αύξηση»!

Ας ξεκινήσουμε από την λέξη ιδιοκατοίκηση. Λέει η μηχανή αναζήτησης Google στην ερώτηση για ιδιοκατοίκηση ότι το ποσοστό είναι 69,7%, δηλαδή στο 1.000.000 Ελλήνων οι 697.000 έχουν δικό τους σπίτι ή κατάστημα!

Σα να λέμε ότι κάποιοι μόχθησαν στην ζωή με απώτερο στόχο να αποκτήσουν ένα μόνιμο κεραμίδι! Να ξεφύγουν από τον σφιχτό λαιμοδέτη του ενοικίου είτε με δάνειο είτε με έσοδα από την εργασία τους (οικονομίες) για αγορά ή ανέγερση! Αυτό υποθέτω συνέβαινε πριν το 1975… Τότε που οι πόλεις ήταν μικρές και εύκολα μπορούσες να αγοράσεις ή έχτιζες μια κατοικία ή ακόμα καλύτερα αγόραζες λίγη «γη»!  Και τονίζω την λέξη «γη» γιατί η παροιμία ισχύει στο διηνεκές ότι «η γη ...δεν χάνει ποτές».

Και; Από το 1975 και μετά η περιβόητη «αντιπαροχή» έκανε κάποιους/ες που επένδυσαν σε «γη» ή σε σπίτια με μεγάλη αυλή άρα και «γη» να γίνουν ιδιοκτήτες όχι μόνο ενός αλλά δύο… τριών… τεσσάρων… πέντε… έξι… επτά…. και βάλε διαμερισμάτων ή καταστημάτων ή χώρων pilotis κλπ. χωρίς την σπατάλη χρημάτων αλλά  με άμεση εισροή κερδών από την ενοικίαση των «τζάμπα» αποκτημένων ιδιοκτησιών με το τελείωμα και παράδοση της οικοδομής!

Όμως σε αυτή την ζωή δεν ήταν όλοι τυχεροί να αποκτήσουν στέγη ή γη, οπότε εργαζόταν σκληρά και διέμεναν στο ενοίκιο. Και εδώ η μηχανή αναζήτησης Google δίνει τον ορισμό: Το ενοίκιο (ή μίσθωμα) είναι το χρηματικό ποσό που καταβάλλει ο ενοικιαστής (μισθωτής) στον ιδιοκτήτη (εκμισθωτή) για τη χρήση ενός ακινήτου ή αντικειμένου για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, χωρίς να αποκτά την κυριότητά του. 

Ελλάδα 2026: Δυστυχώς ηλικιακά πολλοί/ές από αυτούς που μόχθησαν για την απόκτηση κατοικίας ή καταστήματος… ή… ή… χάθηκαν! Αλλά ως αγαπημένοι γονείς ή γονείς γονέων (παππούδες ή γιαγιάδες) άφησαν κληρονομιές πίσω τους. Όλα αυτά σε κάποιους/ες που δεν μόχθησαν καθόλου (άμεσο εισόδημα) με μικρό κόστος συντήρησης πριν έρθουν οι απολαβές, συγγνώμη… τα ενοίκια! 

Και αφού η ζωή είναι ακριβή (για άλλους λόγους), θέλουμε χρήμα για να ζήσουμε, να σπαταλήσουμε, γιατί όχι να αυγατίσουμε τα περιουσιακά ακίνητα ή κινητά στοιχεία, οπότε ας αυξήσουμε λίγο το ενοίκιο. Δεν μας νοιάζει πώς θα τα καταφέρει ο ενοικιαστής:

- να βρει έσοδα να ζήσει την οικογένειά του (...αν έχει) 

- να πληρώσει τις ανάγκες του (που έχει ρεύμα, νερό, τηλέφωνο κλπ.)

- να στηρίξει όσο μπορεί υποχρεώσεις μελών της οικογένειας (σπουδές παιδιών, κλπ., κλπ.)

- και φυσικά ΧΩΡΙΣ καθυστέρηση να καταβάλλει το ενοίκιο για την κατοικία που μισθώνει! 

Είναι λογικό ότι και ο/η ιδιοκτήτης /τρια έχει παρόμοιες ανάγκες, αλλά απορρέουν από έσοδα πραγμάτων για τα οποία δεν μόχθησε (κληρονομικά), όμως απαιτεί κάθε φορά αύξηση μισθίου γιατί ακριβαίνει η ζωή τους, όπως και του μισθωτή, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που  κάποιοι/ες ΑΝ διαπιστώσουν ότι ο μισθωτής τους κατάφερε να αυξήσει τα έσοδά του (ιδιωτική ή μισθωτή υπηρεσία) αμέσως λένε… ΘΕΛΩ αύξηση!

Προβλέπω ότι με το μυαλό που κουβαλούν κάποιοι θα αναγκάσουν πολλά Πανεπιστήμια ή Σχολές ή Στρατόπεδα ή εργασίες κλπ. να κλείσουν ή να μειώσουν τμήματα, γιατί το αυξημένο κόστος ενοικίων ΔΕΝ θα επιτρέπει σε αυτούς τους εργαζόμενους, σε αυτά τα παιδιά και τους γονείς τους να τα στείλουν να σπουδάσουν, παρά μόνο αν μπορούν να περάσουν σε κάποιο Πανεπιστήμιο ή Σχολή δίπλα στο σπίτι! Και μην κρυβόμαστε πίσω από το δακτυλάκι μας... πολλά επαγγέλματα και υπηρεσίες στηρίζονται από φοιτητές, υπαλλήλους (ιδιωτικούς και δημόσιους)!

Από την άλλη, η αύξηση των ενοικίων (και όλα τα υπόλοιπα) δεν επιτρέπουν σε κάποιους να βρουν δουλειά. Ποιος εργοδότης βγάζει ικανοποιητικά κέρδη για να απορροφήσει εργατικό δυναμικό; Υπάρχουν φυσικά και κάποιοι/ες ιδιοκτήτες που σέβονται τον ενοικιαστή τους, την δουλειά που κάνει, αν προσέχει το μισθίο κλπ. κρατώντας τις τιμές σε αξιοπρεπή όρια! 

Το θέμα είναι πολύπλευρο και μεγάλο, αλλά σίγουρα βρωμάει από κάπου! Με συζήτηση και κυρίως με υποχωρήσεις πολλά μπορούν να γίνουν. Και κλείνω με μια υπόθεση, δίνοντας τροφή για ΣΚΕΨΗ: ΑΝ η ιδιοκατοίκηση ήταν 100% σε ένα τόπο, ΑΝ όλοι είχαν σπίτι ή μαγαζί και δεν πλήρωναν ούτε eurocent για διαμονή, ΤΙ ΘΑ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ; 

Στέφανος Χρηστογούλας