Το στρατόπεδο Βελισσαρίου και οι διαχρονικές περιπέτειές του…

Ψάχνοντας, τις προάλλες, για κάποιο έγγραφο, στα αρχεία που έχουν σχέση με τα χρόνια της θητείας μου στο Δήμο Ιωαννιτών, βρέθηκα τυχαία μπροστά σε μια «Ανακοίνωση Τύπου», που είχαμε κάνει το έτος 2003, ως «ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ». Η ανακοίνωση αυτή είχε σχέση με τις περιπέτειες του ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ, που είχαν αρχίσει ουσιαστικά από το έτος 1985 και συνεχίζονταν, με συνεχείς προεκλογικές υποσχέσεις, από τους κυβερνητικούς ιθύνοντες, χωρίς όμως οι υποσχέσεις αυτές, μετεκλογικά, ως συνήθως, να υλοποιούνται.

Διαβάστε με προσοχή αυτή την ανακοίνωση, υπολογίστε τα 18 χρόνια που είχαν μεσολαβήσει από το έτος 1985 μέχρι το έτος 2003 που είχε γίνει η ανακοίνωση - καταγγελία, προσθέστε σ’ αυτά τα 23 χρόνια που μεσολάβησαν από το 2003 μέχρι σήμερα• και τότε θα κατανοήσετε ασφαλώς σε ποια χώρα ζούμε, τι κράτος έχουμε και με τι αδιάφορο τρόπο αντιμετωπίζονται από αυτούς που μας κυβερνάνε - διαχρονικά και διακομματικά μάλιστα - τέτοια σοβαρά θέματα που απασχολούν το κοινωνικό σύνολο και την πρόοδο της χώρας. 

Θα καταλάβουμε επίσης πώς φτάσαμε στη σημερινή τραγική κατάσταση, και το κυριότερο: αν συνεχίσουμε, με το ίδιο πολιτικό σύστημα την ίδια ή παρόμοια καθοδική - οπισθοδρομική - πορεία, τότε το μέλλον αυτού του τόπου θα είναι νομοτελειακά προκαθορισμένο, καθώς δεν θα έχουμε «άλλο σκαλί να κατρακυλήσουμε πιο βαθιά στου κακού τη σκάλα», αφού «αυτό το σκαλί», όπως προσθέτει ο ποιητής, «θα είναι ο πάτος»!