Γλώσσα και παράδοση!

 Την ελληνικότητα τη συγκροτούν: η γλώσσα, η παράδοση (λαϊκός πολιτισμός) και ο τόπος όπου αυτά αναπτύσσονται. Με άλλα λόγια, όλα εκείνα τα μηνύματα που μας έρχονται από το παρελθόν και συγκροτούν τις βιωματικές μας σχέσεις, συνήθειες, ήθη, θρησκεία, έθιμα, ιστορία - με θριάμβους, καταστροφές και χάσματα - που όλα μαζί καταλήγουν, μέσα από κοινές αισθήσεις, σε κοινές συγκινήσεις.

Η παράδοση, την οποία κατεξοχήν ζήσαμε τις Πασχαλινές ημέρες, λειτουργεί με δύο τρόπους. Από τη μια μεριά έχουμε τον απλό κόσμο, τον λαό μας, που την επαναφέρει και τη βιώνει μέσα από μύθους, τραγούδια, χορούς, έθιμα, θρησκευτική πίστη, κ. ά., και από την άλλη έχουμε τους ποιητές, συγγραφείς, σκηνοθέτες, γλύπτες, ζωγράφους,…-που την εξελίσσουν με τα νέα εκφραστικά  μέσα.

Το αίσθημα της ελληνικότητας, αυτό που μας χαρακτηρίζει και μας δένει, ως κατοίκους αυτού του τόπου, μπορούμε να το αναζητήσουμε και στις δύο εκδοχές, αν και το ενδιαφέρον και τα φώτα εστιάζουν περισσότερο στη δεύτερη, που έχει να κάνει με τη νεότερη δημιουργία. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μοντέρνα καλλιτεχνικά  κινήματα δεν είναι ξεκομμένα από τις λαϊκές παραδόσεις….

Βέβαια, η ανανέωση αποδίδει καρπούς μόνο όταν βαδίζει χέρι-χέρι με την παράδοση. Η διαλεκτική της ζωής απαιτεί από την ανανέωση και την παράδοση να αλληλοσυμπληρώνονται σε μια συνεχή διαδικασία.

Η πνευματική ιδέα της ελληνικότητας μπορεί να εντοπιστεί στα μοντέρνα δημιουργήματα, αρκεί να συνεισφέρει προς τούτο το ταλέντο του δημιουργού…

Ό,τι ισχύει για την ελληνικότητα τη δική μας ισχύει και για τους άλλους. Οι δημιουργοί δεν αιωρούνται ξεκάρφωτοι στο σύμπαν, έχουν ρίζες, ιθαγένεια, καταγωγή, πίστη… Η επιστήμη δεν έχει πατρίδα, η τέχνη όμως έχει, γιατί καταγράφει και εξελίσσει διαφορετικά πράγματα που έχουν σχέση με τον τόπο  και τους ανθρώπους του.

Ο κάθε καλλιτέχνης δραπετεύει και εμπλουτίζει τις ιδέες και την τεχνική του.

***

Η ελληνικότητα δεν είναι δόγμα πολιτικό, είναι η μνήμη και το μαράζι του συλλογικού καημού. Είναι το άρωμα που βγαίνει από τα κόκκαλα της παράδοσης και γίνεται τραγούδι, μουσική, χορός, ποίηση, τέχνη, για να καταλήξει σε υψηλό πατριωτικό συναίσθημα, όπου μέσα φωλιάζουν όλα τα συναισθήματα, οι αδιάκοπες συγκινήσεις της φυλής μας….