Να τελειώνουμε με αυτό το «χτύπα την πόρτα του Αλέκου…»!

ΤΟ γνωρίζουμε, οι φίλοι του Περιφερειάρχη κ. Αλ. Καχριμάνη (όσοι έμειναν τέλος πάντων) θα πούνε πάλι ότι έχουμε εμμονή να ασχολούμαστε μαζί του, όπως και ο ίδιος διαλαλεί  στεντορεία τη φωνή. Δεν είναι έτσι, αλλά εν πάση περιπτώσει- για την οικονομία της συζήτησης- ας υποθέσουμε πως ναι. Στο κάτω - κάτω της γραφής δικαιούμαστε κι εμείς να έχουμε μιά …«εμμονή»! Ο Περιφερειάρχης, ας πούμε, έχει εμμονή να μας καθυβρίζει (από αυτόν προτιμούμε την ύβρη από τον έπαινο), για το αλάνθαστο των αποφάσεών του, περί του νομίμου και ηθικού πλουτισμού της οικογένειάς του και για πολλά άλλα. Κάπως έτσι κι εμείς … εμμένουμε στο να περιγράφουμε όσα τον αφορούν και τον ενοχλούν. Γιατί αυτό επιτάσσει πέραν των άλλων και το δημόσιο συμφέρον.

ΔΕΝ αναφέρουμε τυχαία το «χτύπα την πόρτα του Αλέκου...». Πρόκειται για φράση που ειπώθηκε από συμπολίτη σε φίλο του που αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα. Σήμαινε «πήγαινε στον Καχριμάνη και θα σε εξυπηρετήσει αφού του πεις ότι τον στηρίζεις…». Διότι είναι ευρέως γνωστό ότι ο «Αλέκος» δεν αρνείται την βοήθεια- εξυπηρέτηση στους υποστηρικτές του (μέχρι και απευθείας αναθέσεις για να τους «ξελασπώσει»), προπαντός δε αν το θέμα αφορά τις υπηρεσίες της Περιφέρειας. «Πήγα στον Αλέκο», είναι η συνήθης έκφραση συνοδευόμενη από έναν μορφασμό αυτοϊκανοποίησης και κομπασμού για την σχέση με τον άνθρωπο που καυχάται ότι αυτός είναι η κυβέρνηση στην Ήπειρο και πως «τους έχει όλους γραμμένους εκεί που πρέπει»!

ΕΤΣΙ όμως οι υπηρεσίες με τους υπαλλήλους τους δεν ανταποκρίνονται στον θεσμικό τους ρόλο, αλλά σύρονται σε «εξυπηρετήσεις» που συχνά μπορεί να μην έχουν καμιά σχέση με την νομιμότητα. Όταν ο Περιφερειάρχης παρακάμπτει την υπηρεσιακή ιεραρχία και δίνει εντολή στον υπάλληλο, συνήθως υφιστάμενο του διευθυντή, τότε παρουσιάζεται το φαινόμενο της διάλυσης των υπηρεσιών, της διάβρωσής τους και αναπόφευκτα εκείνο της αφύσικης- παράνομης δοσοληψίας του πολίτη με τον ασκούντα την διοίκηση και τους υπηρεσιακούς παράγοντες. Ακριβώς έτσι γίνεται και με αναδόχους έργων που ζητούν να επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την εξόφλησή τους, για να υπάρχει πλέον αυτό που λέμε «ανάρμοστη σχέση», με όποια ενδεχομένως περιστατικά διαφθοράς γενικότερα.

ΑΥΤΟ το «χτύπα την πόρτα του Αλέκου», πρέπει να τελειώνει. Αν ο πολίτης έχει δίκιο, αν είναι νόμιμο αυτό που ζητά, οι υπάλληλοι θα τον εξυπηρετήσουν. Όλα τα άλλα συνιστούν  φαυλότητα αφ’ ενός και αφ’ ετέρου υποτίμηση, απαξίωση, προσβολή των υπαλλήλων, που υποχρεώνονται σε τέτοιες μικροπολιτικάντικες συναλλαγές, που εν τέλει τους αφήνουν εκτεθειμένους. Όπως άλλωστε γίνεται κι όταν αναγκάζονται να υπογράφουν αποφάσεις που υπαγορεύονται από τον συμπεριφερόμενο ως εξουσιαστή και που τελικώς βρίσκονται ή θα βρεθούν κι εκείνοι αντιμέτωποι με τους εισαγγελείς και με όποιες επιπτώσεις συνεπάγεται μια τέτοια εξέλιξη.

ΑΣ λάβουν όλοι υπόψη τους ότι ο «αγαπητός Αλέκος», κατά την πολιτικάντικη αλλά ατυχή φιλοφρόνηση του κ. Μητσοτάκη, είναι «ξεδοντιασμένος» κι αν παριστάνει τον ισχυρό, μην το παίρνετε στα σοβαρά. Το δέρμα λιονταριού φοράει, την γνωστή «λεοντή», για να εμφανίζεται ως … φοβερός και τρομερός, ενώ πρόκειται για μεταμφιεσμένο «λαγό». Ο κ. Καχριμάνης έχει περιέλθει σε δεινή θέση πλέον και ο ορυμαγδός από τις αποκαλύψεις των σκανδάλων στα οποία φέρεται να πρωταγωνιστεί, ακούγεται σε όλη την χώρα, συχνά διαπερνώντας τα σύνορά της αφού απασχολεί και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η περίπτωσή του μπορεί και να θεωρηθεί ως ιδιάζουσα, δεδομένου ότι εν ονόματι ενός αναποτελεσματικού «έργου» για την προκοπή της Ηπείρου, επιδίδεται σε κατασπατάληση του Εθνικού και Κοινοτικού χρήματος. Εκτός κι αν ως αναπτυξιακό έργο θεωρηθούν οι κόμβοι σε κάθε σταυροδρόμι της Ηπείρου- άκρως προσοδοφόροι όμως για κάποιους…

Κώστας Καλτσής