Ανάγκη επανίδρυσης των κλασικών Λυκείων! (Με αφορμή την Διεθνή Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας)

 Η διεθνής κοινότητα τιμά αυτές τις μέρες τη γλώσσα μας, πολύ περισσότερο έμπρακτα απ’ ότι εμείς, οι Έλληνες. Είναι γνωστόν το υψηλόν επίπεδο σπουδών σε ορισμένα τμήματα κλασσικών σπουδών στο εξωτερικό και η αγάπη των διδασκόντων σε αυτά της αρχαίας και της νέας Ελληνικής, καθώς και της Βυζαντινής γλώσσας. 

Εμείς είμαστε περήφανοι και πολλές φορές κομπάζουμε για τα πολιτιστικά επιτεύγματα των προγόνων μας και ως συνεχιστές της παμπάλαιης από τα παλαιολιθικά χρόνια Ελληνικής, γλώσσας, έστω και αν τα πρῶτα γραπτά κείμενα ανήκουν στον όγδοον αιῶνα π.Χ., αλλά ουσιαστικά ελάχιστο ποσοστό των σημερινών Ελλήνων έχουν τη δυνατότητα να διαβάσουν και να κατανοήσουν ένα άρχαίο Ελληνικό κείμενον, και όχι μόνον αυτό, αλλά καλλιεργήθηκε η άποψη ότι είναι χάσιμο χρόνου η ενασχόληση με αυτά.

Η γλώσσα μας είναι αναμφίβολα η μακροβιώτερη και η πλουσιώτερη σε λεξιλογικὸν πλούτο και συνθετότερη από άποψη λογικής δομής, η πλαστικότερη, ακριβέστερη γλώσσα, που μπορεί να εκφράσει ακόμα και τις πιο λεπτές διανοητικές και ψυχικές σκέψεις και συναισθήματα. Με ένα λόγο, είναι ένα μοναδικό γλωσσικό θαύμα, ανάλογον του Παρθενώνος και άλλων Ελληνικών αρχιτεκτονημάτων, γλυπτικών και ζωγραφικών αριστουργημάτων της πατρίδος μας, η καθαυτό γλώσσα της οικουμένης.

 Και μαζί με τη γλώσσα πού γονιμοποίησε όλες τις γλώσσες του κόσμου και κυρίως του Δυτικού, δεν θα πρέπει να ξεχνά η ανθρωπότης, τουλάχιστον αυτή που χρησιμοποιεί το άλφάβητον των 24 γραμμάτων, με τα οποία αποδίδονται και τα φωνήεντα και τα σύμφωνα, ότι είναι ένα άλλο Ελληνικό θαύμα!

Η σημασία της μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί, αν σκεφτεί κανείς να αφαιρέσει από τις ξένες γλώσσες λέξεις όπως δημοκρατία, πολιτική, θέατρον, μουσική, τραγωδία, κωμωδία, μουσική, αρμονία, ορχήστρα, ενθουσιασμός, μαθηματικά, γεωμετρία, οικονομικά και πολλές άλλες παρόμοιου χαρακτήρα λέξεις! Πώς θα μπορέσουν να συνεννοηθούν μεταξύ τους;

Ναι, να περηφανευόμαστε!  Μήπως όμως η περηφάνεια μας και ο κομπασμός μας για τη γλώσσα δεν αντιστοιχεί με την πραγματικότητα που ισχύει γι' αυτό το μοναδικό θαυμαστόν δημιούργημα - θαύμα; 

Είναι ευκαιρία να κάνουν οι πολιτικοί - και ιδιαίτερα όσοι μας κυβέρνησαν - αυτοκριτική για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους. Πράγμα που στην πατρίδα μας δεν συνηθίζεται. 

Ας δούμε λοιπόν την πραγματικότητα. Με λύπη θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις της λεγόμενης «μεταπολιτεύσεως» κυνήγησαν τη γλώσσα μας και εν πολλοῖς την κατέστρεψαν στερώντας από τους νέους μας τη δυνατότητα να κατανοοῦν ακόμα και κείμενα εφημερίδων των δεκαετιών του 1960-1980! και πολύ περισσότερον μάλιστα να διαβάζουν και να κατανοούν κείμενα όπως του Παπαδιαμάντη και του Ροϊδη.

Τόσον ἡ λεγόμενη δεξιά παράταξη με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, όσον και η αριστερά αρχής γενομένης από τον Ανδρέα Παπανδρέου και εντεύθεν, ουσιαστικά κήρυξαν τον πόλεμον εναντίον της Ελληνικής γλώσσας. Εν μια νυκτί ἀνέτρεψαν τα πάντα!

Πρώτα με την υποχρεωτική χρήση της δημοτικής, τόσο στο δημόσιο όσο και γενικότερα στην κοινωνία, στα σχολεία, και σε όλα τα άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και με την εν μέρει κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας και του πολυτονικού συστήματος, που έχει μια ιστορία περισσότερο από δύο χιλιετίες! Και τα δύο καταστροφικά για τη γλώσσα μας μέτρα, δήθεν για να εξυψωθεί το μορφωτικόν επίπεδον του λαού!

Όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος! Θα πρέπει να ομολογήσουμε όλοι ότι οι συνέπειες αυτών είναι τραγικές: η λεξιπενία, η αδυναμία κατανόησης ακόμα και απλών νεοελληνικών κειμένων, η ανορθογραφία, η εδραιωμένη εντύπωση και νοοτροπία του «δεν βαριέσαι» στη χρήση της γλώσσας, και γενικά η τραγική υποβάθμιση της γνώσεως της γλώσσας μας και του μορφωτικού επιπέδου. 

Ακόμα και κείμενα πτυχιούχων των πανεπιστημιακών σχολών, μη εξαιρουμένων των φιλοσοφικών σχολών, είναι γεμάτα βαρβαρισμούς και σολοικισμούς.

Και επειδή «γιορτάζουμε» την διεθνή αναγνώριση της Ελληνικής γλώσσας, αναγνώριση που οφείλεται αναμφισβητήτως στην ἐπίδραση και διαμόρφωση των Ευρωπαϊκών γλωσσών πρωτίστως και των άλλων γλωσσών του κόσμου δευτερευόντως, και βέβαια στο γεγονός της ιστορικής συνέχειας της χρήσεως της γλώσσας για περισσότερον από τρεις χιλιετίες, δεν είναι άκρως αντιφατικόν το γεγονός ότι οι Ελληνικές κυβερνήσεις, δεξιές και αριστερές, κήρυξαν τον πόλεμο κατά της διδασκαλίας της αρχαίας Ελληνικής, που είναι η μήτρα και της Βυζαντινής και της νεοελληνικής; 

Δεν είναι αυτές που κατήργησαν έστω και τα ελάχιστα κλασσικά λύκεια που λειτουργούσαν μέχρι πρότινος; Στην Ιταλία αντιθέτως υπάρχουν πάμπολλα κλασσικά λύκεια, και μάλιστα πολύ υψηλού επιπέδου, στα οποία διδάσκουν όχι τυχαίοι εκπαιδευτικοί, με κριτήριο την αρχαιότητα διορισμού τους, αλλά καθηγητές με διδακτορικά στην κλασσική παιδεία και με αρκετή διδακτική εμπειρία, ζηλευτά από κάθε άποψη!

Επειδή γνώρισα τα προγράμματα και το έργον που γίνεται σε αυτά τα λύκεια, με βεβαιότητα μπορώ να πώ ότι το επίπεδόν τους ίσως είναι εφάμιλλον, αν όχι ανώτερον, από αυτό των σημερινών τμημάτων κλασσικής φιλολογίας!

Για να μην περάσει και αυτή η μέρα με μεγαλοστομίες χωρίς ουσία, όπως συνηθίζεται στη χώρα μας, πιστεύουμε ότι η περηφάνεια των κυβερνήσεων και των πολιτικών μας θα πρέπει να εκφραστεί εμπράκτως, πρώτον με την επαναφοράν του πολυτονικού συστήματος και την ενίσχυση της διδασκαλίας της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας τόσο στο Γυμνάσιον, όσο και στο Λύκειον, και με την έναρξη της διδασκαλίας της τοὐλάχιστον από την πέμπτη τάξη του δημοτικού σχολείου.

Επιβάλλεται επίσης, κατά την ἄποψή μας, η ίδρυση και επανίδρυση κλασσικών λυκείων και η στελέχωσή τους με έμπειρο διδακτικό προσωπικό, και παράλληλη η περιοδική επιμόρφωση των διδασκόντων την αρχαία Ελληνική γλώσσα στα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας μας στα πανεπιστημιακά τμήματα κλασσικής φιλολογίας...