Τα υποκειμενικά
- Διάβασα πως ο Σταύρος Αραχωβίτης, πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε ότι η «τεχνική λύση» δεν ήταν δυνατόν να αλλάξει, καθώς οποιαδήποτε απόπειρα μεταβολής της θα οδηγούσε σε σοβαρές κυρώσεις και πρόστιμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και ακόμη πως, μετά από ερωτήσεις στην Εξεταστική, αποδέχτηκε ότι το «συμφωνώ» που υπέγραψε ο ίδιος ήταν απολύτως σύμφωνο με την τότε ΚΥΑ. Ένα γνωστό αφήγημα της αντιπολίτευσης και μια πολιτική της, μάλλον τα καταρρίπτει ένας πολιτικός της.
- Τώρα που όλα είναι γνωστά, «ψάχνω» να εντοπίσω κάποιους και έχουν χαθεί. Αναφέρομαι σ’ αυτούς που έγραφαν αυτά και κουνούσαν το δάχτυλο: «Δεν ντρέπεσαι να επιτίθεστε σε μια χαροκαμένη μάνα;» –«Ο Κούλης σας στέλνει εκδικητικά την ΑΑΔΕ στη Μαρία Καρυστιανού» –«Παρά τη δήλωσή της πως δεν θα πολιτευτεί, συνεχίζετε να την συκοφαντείτε» κ.λπ.
- Ένα νέο απόκτημα της χώρας μας και του Ελληνικού Ναυτικού. Belharra: Η φρεγάτα «Κίμων» πλέει πλέον σε ελληνικά νερά. Κίνηση ισχυροποιήσεως των Ενόπλων Δυνάμεων, πρωτοβουλία για την οποιαδήποτε αποτροπή. Εντάξει, διάβασα τα γνωστά: πόσες αίθουσες σχολείων θα κατασκευάζονταν, δίνουν για εξοπλισμούς τεράστια ποσά και ψίχουλα για τους αγρότες, μια μιλιταριστική πολιτική της κυβέρνησης. Το παλιό «τι τα θέλουμε τα όπλα, τα κανόνια, τα σπαθιά», πώς δεν το θυμήθηκαν να το προσθέσουν και αυτό; Οι πατριώτες Κ. Καραμανλής, Α. Σαμαράς, Κ. Βελόπουλος ποια άποψη έχουν;
- Είδα τους τίτλους και σε ΜΜΕ της αντιπολίτευσης για τις φράσεις του αγροτοσυνδικαλιστή Κ. Ανεστίδη με αποδέκτη τον Πρωθυπουργό. Και σωστά τις χαρακτηρίζουν «χυδαίες», «υβριστικές», «απαράδεκτες». Πρώτον. Ο, ελεγχόμενος μάλιστα, εκ των αρχηγών των μπλόκων ακολούθησε, με αποκορύφωμα τις δηλώσεις αυτές, μια γνωστή και αποτελεσματική τακτική. Για να σε προβάλλουν τα τηλεοπτικά ΜΜΕ αρκεί να μιλήσεις όσο πιο αισχρά μπορείς κατά του Κ. Μητσοτάκη. Δεύτερον. Τώρα τους έπιασε η ευαισθησία και η σεμνότητα. Δεν είχαν αντιληφθεί το σύνθημα «Μητσοτάκη γαμ@@σαι» που ήταν τμήμα της… επιχειρηματολογίας στο διαδίκτυο; Και νεολαίους του ΣΥΡΙΖΑ που το «έγραφαν» στην άμμο με τα γυμνά σώματά τους; Και πρωτοσέλιδα ανάλογου ύφους και ήθους σε ένα-δυο ΜΜΕ;
- Επειδή στα ΜΜΕ δεν θα τα δείτε αυτά, σας τα προσφέρω συνοπτικά από τον φίλο P.P.: [...] Η Ελλάδα βγήκε στις αγορές για ένα δεκαετές ομόλογο ύψους 4 δισ. Επενδυτές από όλον τον δυτικό κόσμο μας πρόσφεραν 50 δισ. ευρώ (12 φορές περισσότερα από όσα ζητούσαμε!) και ζήτησαν το χαμηλότερο επιτόκιο που έχουν ζητήσει ποτέ από την Ελλάδα για να εμπιστευτούν τη χώρα μας: 3,47%. Μόλις 0,65% μεγαλύτερο από το ασφαλέστερο ομόλογο του κόσμου, το γερμανικό. Την ίδια εποχή πέρυσι είχαμε εκδώσει ομόλογο με 3,62%, ενώ το γερμανικό ομόλογο είχε επιτόκιο 2,50%. Το 2019 η Ελλάδα δανειζόταν με επιτόκιο 4,8% και η Γερμανία με 1%.
- Το 2010 δεν τη δάνειζε κανένας και έτσι μπήκαμε στα μνημόνια. Το 2026 το ελληνικό ΑΕΠ αναμένεται να ξεπεράσει για πρώτη φορά στην ιστορία μας το φράγμα των 300 δισ. $. Φέτος πέρασε για πρώτη φορά τα 280 δισ. $. Το 2019 η Ελλάδα είχε ΑΕΠ περίπου στα 200 δισ. $. Το 2026 θα έχει 300 δισ. $. Επόμενος στόχος η Φινλανδία και η Πορτογαλία. Η Ελλάδα ποτέ δεν είχε πιο ελκυστική, πιο αξιόπιστη και πιο μεγάλη οικονομία σε όλη της την ιστορία. Και αυτό είναι η εγγύηση για μια καλύτερη ζωή για τους πολλούς.
- Και αυτά είναι πολιτική. Είδα τον τίτλο σε ένα αριστερό site: «Η Μπριζίτ η φασίστρια». Δεν διάβασα το κείμενο. Είναι η γνωστή άποψη που επιβάλλει ο καλλιτέχνης να κρίνεται όχι για την καλλιτεχνική του παρουσία αλλά για την πολιτική, την ιδεολογική προσέγγισή του. Και έρχεται στη μνήμη η φρικιαστική δολοφονία της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη από την ΟΠΛΑ, αλλά και η τύχη των διαφωνούντων ανθρώπων των Γραμμάτων και Τεχνών στο ολοκληρωτικό σύστημα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.
- Θυμάμαι επίσης τα αρνητικά σχόλια για τη Ζωή Λάσκαρη λίγες ώρες μετά τον θάνατό της. Και θα καταθέσω τη γνώμη μου πως, στην πλειονότητά τους, τα αρνητικά σχόλια, ιδιαίτερα από το γυναικείο φύλο, είχαν μία και μόνη εξήγηση: να πάρει η ευχή, η ηθοποιός ήταν, αντικειμενικά, ωραία γυναίκα. Αισθησιακή ύπαρξη, ερωτική παρουσία, λαμπερή φυσιογνωμία. Ναι, ας μου πουν για σεξισμό να γελάσουμε.
