Η σημασία της πολιτικής σχιζοφρένειας του Τραμπ…

Ύστερα από τη Γαλλική Επανάσταση (1789) και τη διάδοση των ιδεών του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού οι λαοί χειραφετήθηκαν πολιτικά και πέτυχαν με αγώνες να εδραιωθεί η δημοκρατική οργάνωση σε κράτη πολλά. Επίσης διαμορφώθηκαν παγκόσμια οι αναγκαίες συνθήκες ώστε να εφαρμόζονται σήμερα κανόνες διεθνούς δικαίου και οι πολίτες να απαιτούν τον σεβασμό και την προστασία αρχών και κανόνων που επιτρέπουν στα κράτη να συνεργάζονται και να συμβιώνουν ειρηνικά.

Ιδιαίτερα μάλιστα οι συνέπειες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ενίσχυσαν το αγωνιστικό φρόνημα των λαών και συντέλεσαν ώστε με ιδεολογικές προσεγγίσεις να κατοχυρωθούν με διεθνείς συνθήκες και με συνταγματική δέσμευση τα βασικά δικαιώματα, όπως είναι η εθνική κυριαρχία, η εθνική ανεξαρτησία και η ελεύθερη διακυβέρνηση στη βάση της βούλησης των πολιτών.

Πράγματι όλοι, πολίτες και πολιτικοί, είχαμε πιστέψει ότι μπορούν τα κράτη να βελτιώνουν τις υπαρξιακές τους καταστάσεις και να προστατεύουν  την ταυτότητά τους. Οι δε πολίτες στα αναπτυγμένα κράτη πίστευαν ότι η οικονομική ανάπτυξη, η πολιτιστική τους παράδοση και η κοινωνική τους συνοχή είναι δεδομένη και γενικά έβλεπαν την μελλοντική εξέλιξη με βεβαιότητα και σιγουριά.

Ώσπου ήρθε ο Τραμπ και όλα ανατρέπονται σε παγκόσμια κλίμακα. Ο Πρόεδρος της Αμερικής ξεδιπλώνει μια πολιτική που κανείς δεν περίμενε ούτε στην ίδια την αμερικανική κοινωνία. Όλα τα σχέδιά του επιδιώκουν την οικονομική κυριαρχία των κεφαλαιοκρατών της Αμερικής. Ο Τραμπ χωρίς δισταγμό διακηρύσσει ότι σκοπός της πολιτικής του είναι να γίνει κυρίαρχος στον κόσμο οικονομικά και στρατιωτικά.

Δικαιώματα κρατών, αρχές διεθνούς δικαίου, συμμαχίες και συνθήκες θεωρούνται απ’ αυτόν ξεπερασμένα οράματα και ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα η Pax Americana υπαγορεύεται αποκλειστικά από ό,τι υπηρετεί και συμφέρει τους μεγιστάνες του πλούτου της Αμερικής. Ίσως να πιστεύει στη θεωρία του Φουκουγιάμα για το τέλος της Ιστορίας και με αλαζονία επιχειρηματία ονειρεύεται έναν κόσμο υποταχτικό στις επιχειρηματικές του επιδιώξεις. Σίγουρα φαντασιώνεται τον εαυτό του σε θρόνο αυτοκρατορικό και όλοι οι άλλοι να είναι υπήκοοί του.

Μπορεί σήμερα ένας λογικός άνθρωπος να συμβιβαστεί με την έπαρση, με την αυταρχική διάθεση και με τα ανεκδιήγητα σχέδια του Τραμπ;

Η περίπτωση της Βενεζουέλας δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το τι έρχεται στα κράτη και κατ’ επέκταση στους λαούς. Μπορεί ο καθένας να αντιπαθούσε τον Μαδούρο και να καταδίκαζε την πολιτική του πρακτική. Γιατί ήταν ένας τύραννος, ένας αυταρχικός ηγέτης που έχει προκαλέσει και στο λαό του και στους θεσμούς πολλά δεινά. Η φτωχοποίηση του κόσμου και η ποδοπάτηση των θεσμών έδειχναν την ταυτότητα του ηγέτη. Και έρχεται ο Τραμπ να τον συλλάβει μέσα στο κράτος του και αλυσοδεμένο να τον οδηγήσει στις φυλακές της Αμερικής!

Και στη συνέχεια δείχνει αποφασισμένος να εκδιώξει κυβερνήσεις, να παραβιάσει εθνικές κυριαρχίες και γενικά να διαλύσει συμμαχίες. Ποτέ στο παρελθόν δεν βρέθηκε η παγκόσμια κοινότητα αντιμέτωπη με τέτοιον ηγέτη, εκτός από τον Χίτλερ.

Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ δεν είναι σε θέση να σταματήσουν τον Τραμπ και φέρουν μεγάλη ευθύνη για την αδυναμία τους. Το ερώτημα είναι δραματικό: Θα επιτρέψουν τα κράτη και οι λαοί τους ο Τραμπ να γκρεμίσει ό,τι έχει πετύχει ο κόσμος με θυσίες, με δουλειά, με αγώνα;

Η ιστορία μας βεβαιώνει ότι οι αδύνατοι έχουν αντισταθεί στην παρανομία και τον δεσποτισμό ηγετών και πέτυχαν την ανατροπή τους. Επομένως σήμερα οφείλουν πρώτα οι κυβερνήσεις της Ευρώπης να καταγγείλουν κάθε παράνομη επιδίωξη του Τραμπ και να καλλιεργούν και στους λαούς τους το αγωνιστικό φρόνημα και την αντιστασιακή διάθεση στον Αμερικανό σερίφη.

Βεβαίως κατανοούμε τη δύσκολη θέση των κυβερνήσεων, όμως ας αντιληφθούν όλοι οι πολιτικοί της Ευρώπης ότι, αν σήμερα δεν αντισταθούν στην παράλογη και ανερμάτιστη πολιτική του Τραμπ, όλος ο κόσμος θα χάσει όσα έχει κερδίσει ύστερα από αιώνες, με αγώνες και θυσίες.