Ο μπάρμπα - Γιάννης πέθανε, ο Καποδίστριας όμως ζει!

Η τέχνη αναμφισβήτητα συμβάλλει και στην ανάδειξη της ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε άλλα πολλά πολιτιστικά πεδία. Τούτο μας το απέδειξε ο σκηνοθέτης Σμαραγδής με την ταινία «Ο Καποδίστριας». Πρόκειται για μια σημαντική συμβολή στο να θυμηθούν οι γνώστες της Ιστορίας και να αντιληφθούν όλοι οι Έλληνες το ιστορικό κεφάλαιο του νεοελληνικού Κράτους. Πράγματι ο γνωστός σκηνοθέτης πέτυχε ύστερα από πολύχρονη σπουδή και δουλειά να επαναφέρει και στη μνήμη μας και στις συζητήσεις τον μεγάλο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ της Ελλάδας στα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας. Μέσα από την παράσταση αναδείχτηκε πρωταρχικά το πολιτικό περιβάλλον της Ευρώπης κατά τα χρόνια της έναρξης της Επανάστασης των Ελλήνων και ο ρόλος της Ιεράς Συμμαχίας στην κατάπνιξη κάθε επαναστατικού κινήματος, αφού ως αυταρχικά καθεστώτα αντιδρούσαν σε κάθε κίνηση πνευματική ή επαναστατική που αμφισβητούσε το status quo της Ευρώπης.

Και ο θεατής της ταινίας θαυμάζει τον Καποδίστρια, αφού ως Υπουργός του Τσάρου εξασφαλίζει την απόλυτη εμπιστοσύνη του Αλέξανδρου και με τα διπλωματικά του χαρίσματα διαμορφώνει συνθήκες ευνοϊκές για την ανοχή και υποστήριξη των Ελλήνων επαναστατών. Από την πρώτη στιγμή αναδεικνύονται οι μεγάλες αρετές του Καποδίστρια, όπως είναι η ορθόδοξη πίστη, ο γνήσιος πατριωτισμός, η ειλικρινής συνεργασία με τον Τσάρο και η βαθιά προσήλωση στο όραμα των Ελλήνων για αγώνα και ελευθερία.

Με πόση θλίψη ο σημερινός Έλληνας, θεατής της ταινίας, βλέπει τους προγόνους του να αγωνίζονται για την ανεξαρτησία και ταυτόχρονα να ταπεινώνονται από τους Κοτζαμπάσηδες, οι οποίοι χωρίς αιδώ, καλομαθημένοι από την εύνοια των Οθωμανών, παλεύουν με νύχια και δόντια να κρατήσουν τα προνόμιά τους. Και επειδή ο Καποδίστριας θέλει να δημιουργήσει ένα κράτος με νόμους δίκαιους, με Ευρωπαϊκό προσανατολισμό, με σχολεία για όλους και με μοίρασμα της γης στους φτωχούς. Οι Προεστοί θα τον δολοφονήσουν στην πόρτα της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. 

Εκείνη τη μέρα οι Μαυρομιχαλαίοι και οι Ευρωπαίοι υποκινητές τους αφαίρεσαν τη ζωή από τον Καποδίστρια και έφραξαν για αιώνες το δρόμο της Ελλάδας για τη δημοκρατία, για κράτος δικαίου, για κοινωνική δικαιοσύνη και για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτεία. Έτσι εξηγείται που από εκείνα τα χρόνια της δολοφονίας του μεγάλου ηγέτη η πατρίδα γεύεται τη μοίρα της ψωροκώσταινας.

Γνώριζαν πολύ καλά οι Λόγιοι και οι Έμποροι, αντιπρόσωποι των Ελλήνων στην Γ’ Εθνική Συνέλευση στην Τροιζίνα το 1827, που με το σχετικό ψήφισμα εξέλεγαν ως Κυβερνήτη της Ελλάδας τον Καποδίστρια ότι «η υψηλή επιστήμη του κυβερνάν και φέρειν προς ευδαιμονίαν τα Έθνη, και έχων πολλήν πείραν και πολλά φώτα, είναι ο κατά πράξιν και θεωρίαν πολιτικός Έλλην, κατάλληλος να κυβερνήσει την Ελληνικήν Πολιτείαν, κατά τον σκοπόν της πολιτικής κοινωνίας».

Εύστοχα ο Ρώσος συγγραφέας και ερευνητής Αρς σημειώνει: Το έγκλημα αυτό αποτελεί μια σκοτεινή κηλίδα για το ελληνικό αίμα!

Επίσης ο Σπ. Εργολάβος στο βιβλίο του «Ιωάννης Δομπόλης», παρατηρεί: «Οι δολοφόνοι στο πρόσωπο του Καποδίστρια πυροβόλησαν την ευρωπαϊκή προοπτική της ερειπωμένης Ελλάδος, την οποία καταδίκασαν να μείνει, για καιρό, στην άθλια μοίρα των Κοτζαμπάσηδων, των κομματαρχών, του τοπικιστικού πνεύματος και των ανομολόγητων συμφερόντων».

Εκτιμώ ότι αυτή η ταινία του Σμαραγδή και ωφελεί και πληγώνει. Γι’ αυτό θα είναι χρήσιμο όλα τα σχολεία να δούνε το έργο, και έτσι θα μπορέσουν να αντιληφθούν πόσο βοηθάει η ιστορία στη διαμόρφωση της πατριωτικής συνείδησης και στο ζήτημα του καθήκοντος του καθενός προς τη σύγχρονη πατρίδα μας.

Με πόση σοφία στην ταινία ο προφήτης τονίζει ότι ο μπάρμπα – Γιάννης θα σκοτωθεί, αλλά ο Καποδίστριας ποτέ δεν πεθαίνει!