Τα υποκειμενικά

- Ένας οχετός έχει απλωθεί στο διαδίκτυο εναντίον του πατέρα που έχασε δυο κορίτσια στην τραγωδία των Τεμπών, επειδή άσκησε κριτική στην ανακοίνωση για τη δημιουργία κόμματος από το αποκαλούμενο «Σύμβολο Μ. Καρυστιανού». Ενδεικτικά: «Αυτός τα έχει αρπάξει χοντρά». «Θα κατέβει με τη ΝΔ». «Τον χρηματοδότησαν για να αποπροσανατολίζει με τις δηλώσεις του». «Έμπα, μπρε, στο λαγούμι σου και να μην ξαναβγείς».

- Άρρωστα στην ψυχή ανθρωπάκια που αποδεικνύουν, αλλά μέσα στον βούρκο τους δεν το καταλαβαίνουν, πως έπαιξαν και αυτοί δυσώδη παιχνίδια με τα θύματα της τραγωδίας. Είναι αυτοί που ρωτούσαν, όταν τα εμφανή σχέδια εξυφαίνονταν το ένα μετά το άλλο, χυδαία και κουτοπόνηρα: «δεν σέβεσαι τον πόνο μιας χαροκαμένης μάνας;», «αν ήταν τα δικά σου παιδιά;». Σκουπίδια με ανθρώπινη μορφή. Αυτός που βρίζετε και παιδιά είχε και χαροκαμένος είναι. Είναι πολύ εύκολο να υποθέσει κάποιος την ανηθικότητά τους, την ατομική τους υπόσταση και την πορεία τους στη ζωή, αφού εκτιμούν πως χρηματίζεται ένας άνθρωπος σε μια τέτοια τραγική περίοδο. Και δικαιούμαστε να σκεφτούμε πως οι ίδιοι, χωρίς να βιώνουν τέτοιες καταστάσεις, πόσο εύκολα θα χρηματίζονται ή θα έρπουν για ελάχιστες προσφορές. Αυτή την εμπειρία την έχουν από τον προσωπικό τους και κομματικό τους περίγυρο;

- Το προηγούμενο διάστημα, οπαδοί, κοινοβουλευτικά στελέχη της Νέας Αριστεράς και φιλικά της ΜΜΕ κατέβαλαν προσπάθειες να προβάλλουν την εκτίμηση ότι η αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ έγινε για πολιτικούς λόγους. Η αλήθεια, κατά τη γνώμη μου, είναι πως προέκυψε μετά τη ρήξη που τους στέρησε την κομματική εξουσία, μετά τη νίκη του Σ. Κασσελάκη απέναντι στην Ε. Αχτσιόγλου. Ο Α. Χαρίτσης είχε εκφράσει την «περηφάνια» τους για τα όσα πέτυχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

- Ειλικρινής είναι. Μαζί ήταν και στη σκευωρία της Novartis, συμφωνούσαν με την άποψη του καταδικασθέντος Ν. Παππά («Τιμή μου και καμάρι μου»), με τα δυσάρεστα οικονομικά μέτρα, με τις «δολοφονίες» χαρακτήρων εναντίον πολιτικών, δημοσιογράφων και πολιτών, με κάθε πολιτική και πρακτική του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ. Και μια φωτογραφία: παρούσα η κ. Έφη Αχτσιόγλου εκεί που ο Α. Τσίπρας χαριεντίζεται με τον Νίκο Φωτόπουλο. Τον πρώην συνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ, θαυμαστή του Άκη Τσοχατζόπουλου, που διαπραγματευόταν αν θα κατεβάσει ή όχι τους διακόπτες της ΔΕΗ, με όμηρους επαγγελματίες και καταναλωτές.

- Ηθικοί αυτουργοί, από ιδεολογική και πολιτική πρακτική, της δολοφονίας ΑΝΘΡΩΠΩΝ στην Αυστραλία είναι, εκτός από τον παγκόσμιο αντισημιτισμό, στη χώρα μας αυτοί που κυνηγούσαν Ισραηλινούς τουρίστες, κόμματα, οργανώσεις, ΜΜΕ που διακινούσαν το σύνθημα «Ελεύθερη Παλαιστίνη από τον ποταμό έως τη θάλασσα», τη σύγχρονη εκδοχή της ναζιστικής Τελικής Λύσης, καλλιτέχνες που εκμεταλλεύονταν τις δραστηριότητές τους για να καταθέσουν το ρατσιστικό «διάγγελμά» τους, άτομα που, για να αποκτήσουν κάποια εύσημα ευαισθησίας, υιοθετούσαν fake news ΜΜΕ και κάθε αντισημιτική προσέγγιση.

- Εν τω μεταξύ, είδα και το ακόλουθο: να προβάλλεται όχι η τρομοκρατική επίθεση με τους νεκρούς, αλλά το γεγονός πως ο άνθρωπος που αφόπλισε έναν από τους δράστες ήταν μουσουλμάνος. Έχω μια πληροφορία πως ήταν Χριστιανός Μαρωνίτης από τον Λίβανο, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Θα ρωτούσα γιατί δεν σημειώνουν πως οι δράστες ήταν δύο μουσουλμάνοι, αλλά ούτε αυτό είναι το κύριο. Το κύριο είναι πως αυτό το δολοφονικό χτύπημα αμάχων πραγματοποιήθηκε γιατί οι πολίτες ήταν Εβραίοι. Και μόνο αυτοί στοχοποιούνται σε ολόκληρο τον κόσμο από ισλαμοφασίστες, με την ανοχή πολλών και διαφόρων. Ουδείς άλλος, σε όποια εθνότητα κι αν ανήκει και σε όποια θρησκεία κι αν πιστεύει.

- Υπάρχουν διαχρονικά παραδείγματα, οπότε το ακόλουθο είναι σοβαρό ενδεχόμενο. Αν η κ. Μαρία Καρυστιανού, η οποία πλέον υπογράφει ως «Παιδίατρος, μητέρα Μάρθης», μετά και τις κριτικές από άλλα τέσσερα μέλη του επταμελούς ΔΣ του Συλλόγου, στο οποίο υπήρξε Πρόεδρος («Πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών») —απαραίτητο είναι να δημοσιοποιηθούν αν έγιναν εκλογές, τα οικονομικά στοιχεία από συναυλίες κ.λπ.— οι επιθέσεις εναντίον της από αριστερά, κόμματα και οπαδούς τους, θα είναι οι συνηθισμένες της αριστεράς. Δεν χρειάζεται να τις αναφέρω.

- Κλείνω με ένα ευχάριστο γεγονός. Η συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα ήταν αποκαρδιωτική. Οι πολίτες αρχίζουν να καταλαβαίνουν τους στόχους των συνδικαλιστών που δεν έχουν σχέση με υπαρκτά προβλήματα, να εκτιμούν οι ίδιοι την πραγματική κατάστασή τους, να δηλώνουν την απαξίωσή τους για τις πρακτικές και τις κατευθύνσεις μιας ακόμη Πρωτοβάθμιας Οργάνωσης.

Σχόλια και παρατηρήσεις για την στήλη στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..