Ο Δεκέμβριος…
Ο Δεκέμβριος είναι ο 12ος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου με διάρκεια 31 ημερών. Ήταν ο 10ος μήνας (December) του αρχαίου δεκάμηνου ρωμαϊκού ημερολογίου. Decem στα λατινικά σημαίνει 10. Αργότερα μετακινήθηκε στη 12η θέση χωρίς ν’ αλλάξει η ονομασία του.
Στο καλαντάρι του λαού μας ο Δεκέμβριος αναφέρεται ως Γιορτινός, λόγω των πολλών θρησκευτικών γιορτών του και ειδικά Αϊ- Νικολιάτης ή παππούς Νικόλας αλλά και «Νικολοβαρβάρα» από τις γιορτές του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Βαρβάρας και κυρ-Λευτέρης από τη γιορτή του Αγίου Ελευθερίου (15 Δεκεμβρίου) που χαρίζει καλή λευτεριά στις έγκυες.
Η μέρα αρχίζει βέβαια να μεγαλώνει μετά τις 22 Δεκεμβρίου, αλλά η λαϊκή παράδοση βιαστική από της Αγίας Άννας (9 Δεκεμβρίου) ήδη αναφέρει ότι η «ημέρα παίρνει ανάσα» ή «άνεση» και ότι από του Αγίου Σπυρίδωνα (12 Δεκεμβρίου) «η ημέρα παίρνει σπυρί» δηλαδή λίγο-λίγο μεγαλώνει και ότι η αύξηση αυτή γίνεται μια ώρα τα Χριστούγεννα, απ’ αυτό και η ρήση «Χριστός γεννάται, ώρα γεννάται».
Καθώς οι πιο κρύες ημέρες του έτους θεωρούνται τα «Νικολοβαρβάρα» τις γιορτές των Αγίας Βαρβάρας (4) Σάββα (5) και Νικολάου (6) η παράδοση λέει γι’ αυτούς τους Αγίους: Η Αγία Βαρβάρα βαρβαρώνει (κρύο), ο Άγιος Σάββας σαβανώνει και ο Άγιος Νικόλαος παραχώνει.
Για τους ορθοδόξους η πραγματική αρχή του καινούργιου χρόνου είναι τα Χριστούγεννα «Χριστούγεννα - Πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου». Ο Δεκέμβριος λέγεται και Ασπρομηνάς για το πυκνό χιόνι του, ιδίως τα Χριστούγεννα «Χριστούγεννα-Χριστόχιονια»…
Δεκέμβριος. Χειμώνας: ‘’Χειμώνιασε και φύγαν τα πουλιά κι ο ουρανός τη γη με χιόνια σαβανώνει. Κρύο παγωνιά, τζάκι και γωνιά. Χειμώνας του λευκού και γκρίζου, χειμώνας κρύο καιρός για δύο’’.
Δεν είναι εποχή για εξοχές, για τα χωριά, που ερήμωσαν και πάλι, εποχή για πόλεις. Δεκέμβρης, ο ασπρομάλλης γέροντας των μηνών, που έρχεται μετά του Αντρειός που ο καιρός αντρειεύει κι’ ‘’ο βοριάς που τα αρνάκια παγώνει’’.
Χειμώνας, τα γηρατειά του χρόνου που αποζητούν την κάλυψη, την παρουσία, τη σχέση με όλους τους άλλους. Σε μια πόλη που δεν λένε καλημέρα και δεν χαμογελούνε στους δρόμους ούτε χαιρετιούνται, στον κρύο Δεκέμβρη.
‘’Που να βρώ ένα φιλαράκι που να με αγαπάει στ’ αλήθεια‘’ ηχεί στ’ αυτιά μας ακόμη το τραγούδι, όταν γυρνούνε από τα μπαρ και τα ξενύχτια. Ζώη Καπλάνη, παιδί του λόγγου, μη ζητάς πια την πλούσια εξώπορτα να γείρεις το κουρασμένο και ξεπαγιασμένο σου κορμί.
Η πόρτα αυτή έχει εξαφανιστεί… και η ευεργεσία μαζί της. Το πονεμένο παιδί της Πίνδου, ο Κρυστάλλης, θα αφήσει την τελευταία του πνοή κοντά στο Οφθαλμιατρείο χωρίς βοήθεια. Ούτε κι ο Σταυραετός του δεν τον άκουσε. Η απόγνωση της επικοινωνίας αβυσσαλέα σαν θάνατος. Η πίστη χλιαρή για μεταφυσικά καταφύγια.
Φιλάνθρωπη γνώση και αγάπη μας χρειάζεται, σε ένα σύμπαν ακατάληπτο, ίσως χωρίς νόημα, χωρίς σκοπό σαν λείπει η ΑΓΑΠΗ και που δεν χρειάζεται καν να το γνωρίσω αν σ’ ΑΓΑΠΩ. ‘’Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλλων Αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον…’’.
Σε λίγες μέρες έρχονται τα Χριστούγεννα από τις μεγαλύτερες γιορτές της Χριστιανοσύνης. Ποιο είναι το νόημα όμως των Χριστουγέννων; Το στόλισμα του δέντρου στις πλατείες, στα καταστήματα και στα σπίτια μας και τα δισεκατομμύρια λαμπιόνια;
Κι όμως, αυτή είναι μια απατηλή εικόνα της πραγματικότητας. Γιατί μία από τις βαθιές έννοιες των Χριστουγέννων αποτελεί εκείνη της προσφοράς. Η ανιδιοτελής προσφορά αγάπης, φροντίδας και οι παροχές αγαθών προς τον συνάνθρωπο που έχει την ανάγκη μας. Μέσα από την προσφορά μπορούμε να βελτιώσουμε πτυχές τις προσωπικότητας μας. Αν δεν αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας, αν δεν αγαπάμε όλα τα παιδιά του κόσμου σαν δικά μας, μη πάμε στην εκκλησία, δεν χρειάζεται.
Η έννοια της φιλανθρωπίας είναι: δίνω χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα. Το δώρο προσφέρεται από καρδιάς και συμβολίζει την έμπρακτη αγάπη και την έγνοια του ενός για τον άλλον. Αυτό είναι το νόημα των γιορτών το μήνα αυτό.
Ο Δεκέμβρης αλλά και ο Γενάρης είναι οι κατ’ εξοχήν μήνες με τις περισσότερες γιορτές, παρ’ ότι είναι χειμώνας. Ίσως η εκκλησία καθιέρωσε στους μήνες αυτούς τις γιορτές προκειμένου να δώσει ζωντάνια στους πιστούς, να μην κλειστούν μέσα περιμένοντας την άνοιξη που θα ανοίξει ο καιρός να ασχοληθούν με τις εργασίες τους.
