Τα... υποκειμενικά

-Έχουν ήδη γραφτεί πολλά για την ΙΘΑΚΗ του Αλ. Τσίπρα. Όμως υπάρχει και αυτό, το οποίο αφορά όλη την κοινωνία και εμένα ως μέλος της και ως πρόσωπο. Διετέλεσε απόλυτος κυρίαρχος ενός κόμματος, η τοξικότητα του οποίου, η πρακτική "δολοφονίας" χαρακτήρων, οι επικίνδυνες για τη χώρα μας προβολές (θυμάμαι και το δικό του γελοίο αφήγημα για τη «μικρή Μαρία που την δάγκωσε σκορπιός στον Έβρο»), η διοχέτευση ενός εφιαλτικού διχασμού («ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν») ήταν κυρίαρχη συνειδητή επιλογή.

- Και δημιούργησε έναν βόθρο πολιτικό, μέσα στον οποίο έπλεε η πλειονότητα όχι μόνο στελεχών του, αλλά και οπαδών του. Ανεξαρτήτως αν σήμερα βρίσκονται σε κάποιο από τα κομματίδια του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ. Και είτε τους ενέπνευσε αυτές τις αλγεινές συμπεριφορές είτε τις ανέχτηκε για κομματικό και προσωπικό όφελος. Βέβαια, από την προσωπική μου εμπειρία διαπίστωσα πως πολλοί από αυτούς ταυτίστηκαν μαζί του γιατί «τόσοι ήτανε». Ας γράψει όσα βιβλία θέλει. Η γνώμη μου είναι πως όσα σημείωσα –και άλλα πολλά– θα είναι αυτά που θα αφήσουν τη σφραγίδα της Ιστορίας πάνω του.

-Μπορεί στο ΠΑΣΟΚ να βλέπουν τη βελόνα να μην κινείται, αλλά δεν έχουν πρόβλημα. Ένα μετά το άλλο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ –τέσσερα είδα μέχρι τώρα– λύνουν το πρόβλημα. Επινόησαν λοιπόν τη «δυνητική ψήφο» και δηλώνουν πως σ’ αυτή πάνε καλά. Καλά θα πάει και αυτό.

- Το όνομά του είναι Κχάλεντ Καμπούμπ. Ανώτατος δικαστής στο Ποινικό Δικαστήριο του Ισραήλ. Το αξίωμά του είναι ισάξιο με αυτό του Προέδρου της Δημοκρατίας. Και είναι Ισραηλινός, Άραβας, Μουσουλμάνος. Και οι αριστεροί οπαδοί των ισλαμοφασιστών στη χώρα μας γράφουν, οι ανιστόρητοι αντισημίτες, για «κράτος απαρτχάιντ». Και είχαμε πρέσβη Ισραηλινό, παλαιστινιακής καταγωγής, στην Αθήνα. Και μάλιστα μουσουλμάνο: τον Άλι Γιάχα, από το 2006 έως το 2010.

-Έγραφα για την κατάσταση στη Νέα Αριστερά και σημείωνα: {...} Στελέχη κοινοβουλευτικά γνωρίζουν πως δεν θα εκλεγούν και περιμένουν το κόμμα της «ΙΘΑΚΗΣ» να ενταχτούν σ’ αυτό μήπως και εξασφαλίσουν την εκλογή τους {...} Δείτε το ακόλουθο: {...} Στον χώρο της Νέας Αριστεράς, το ζήτημα των συμμαχιών οδηγεί το κόμμα σε πολιτικό αδιέξοδο και σε πιθανή διάσπαση. Από τη μια πλευρά, η οπτική του «λαϊκού μετώπου» περιορίστηκε γρήγορα στη συνεύρεση με τον ΣΥΡΙΖΑ και κατ’ επέκταση στην αφομοίωση στο κυοφορούμενο νέο κόμμα Τσίπρα (σ.σ.: προσέξτε!), κάτι που πιθανά να διασώσει τις πολιτικές καριέρες των επώνυμων στελεχών του κόμματος {…} Από το άρθρο με τίτλο «Οι προσχηματικές ενωτικές επικλήσεις εκθέτουν την Αριστερά» του Πάνου Δημητρούδη στην… ΕΠΟΧΗ (16 Νοεμβρίου 2025).

- Και από τις 16 Οκτωβρίου (το όνομα μετά το σχόλιο): [...] Κυριαρχεί στην επικαιρότητα ο θόρυβος που ακολούθησε την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από τη βουλευτική του ιδιότητα. Λογικό, αφού αυτό από μόνο του είναι ασυνήθιστο εδώ και πολλά χρόνια, σε αντίθεση με την πρακτική: «παίρνω την έδρα από το κόμμα που μ’ έχει εκλέξει και πάω όπου γουστάρω». {...} Το απόσπασμα από ανάρτηση του Γιάννη Στέφου, πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και μέλους της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν είναι –μόνο– μια γενική αναφορά, αλλά εκτιμώ ότι αφορά την πρώην σύντροφό του στον ΣΥΡΙΖΑ και πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, την κ. Μερόπη Τζούφη, η οποία σήμερα είναι βουλευτής της Νέας Αριστεράς.

- Και στην ίδια ανάρτηση «συντροφικά» για τον πρώην σύντροφό του, τον Ε. Τσακαλώτο: {...} Χάλασε την "πιάτσα" ο πρώην πρωθυπουργός κι αυτό ήταν αρκετό να τσιμπήσουν αλογόμυγες (σ.σ.: αναφέρει στελέχη άλλων κομμάτων και συνεχίζει…) κι εσχάτως τον επί των οικονομικών γκουρού του ΣΥΡΙΖΑ, εκ Πρεβέζης ορμώμενο, που τον άκουσα να λέει –με εκείνο το παραπονιάρικο, αθώο υφάκι– πως «δεν ήταν κοστολογημένο το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ το 2023». Το πήρε η Ομάδα Αλήθειας και το σήκωσε στο Θεό. Μπράβο, Ευκλείδη· δεν ήταν και δύσκολο. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια. Δεύτερη φορά πυροβολεί την Αχτσιόγλου που την περίοδο εκείνη ήταν τομεάρχης οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ. {...} Αν θέλετε, να επανέλθω.

-Εκτιμήσεις. Ο Κ. Μητσοτάκης υπολογίζει –φοβάται, λένε– τον Τ. Ερντογάν. Αυτό είναι κακό. Ο Κ. Μητσοτάκης, λένε, δεν υπολογίζει –δεν φοβάται– τον Πούτιν. Και αυτό είναι κακό. Α! «Φίλοι του Πούτιν» → «Η νίκη είναι καθαρή νίκη της Ρωσίας και του Βλαδίμηρου Πούτιν. Εμείς οι Έλληνες που στηρίζουμε και υποστηρίζουμε τους ομόθρησκους Ρώσους είμαστε ευτυχείς, όπως και οι Ρώσοι πολίτες. Ζήτω η Ορθόδοξη Ρωσία»

Σχόλια και παρατηρήσεις για την στήλη στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..