«Παραδομένη» κοινωνία ή φοβισμένη και σε αναμονή;
ΕΙΝΑΙ χιλιοειπωμένο αυτό του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά με διαχρονική ισχύ: «Όταν ευημερούν οι αριθμοί, οι άνθρωποι δυστυχούν». Ακριβώς ό,τι συμβαίνει και στους καιρούς μας και σε έξαρση μάλιστα, σε βαθμό που γεννά σοβαρούς προβληματισμούς για τον τρόπο που αντιδρά η κοινωνία στις πρακτικές της εξουσίας. Στην υπέρμετρη προβολή τουλάχιστον των «αριθμών ευημερίας», που από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μεγιστοποιούνται, αντιμετωπίζουν απαθείς, σχεδόν ως υπνωτισμένοι όσα τους «βομβαρδίζουν», μάλλον φοβούμενοι τα χειρότερα.
ΛΕΝΕ ότι έχουν ληφθεί ευεργετικά μέτρα για τους αγρότες - κτηνοτρόφους, αλλά αυτοί βρίσκονται στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι. Διαβεβαιώνουν εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ και βυθίζεται ολοένα και περισσότερο σε κρίση και αποκαλύψεις λεηλασίας. Μεριμνούν, επιμένουν, ότι νοιάζονται για τους εναπομείναντες επαγγελματοβιοτέχνες κι αυτοί σβήνουν ημέρα με την ημέρα. Καμιά προοπτική δεν διαφαίνεται, ουδέ καν (αχνό έστω) φως στο τούνελ που έλεγε και ο Ανδρέας Παπανδρέου στους δημαγωγικούς του λόγους.
ΣΕ πρώτο πλάνο διακηρύττουν εδώ και χρόνια ότι βρίσκεται η επιβίωση, το ζωντάνεμα των χωριών με παροχή κινήτρων. Ωραίο ακούγεται μέχρι και συγκινητικό από την θέρμη με την οποία ομιλούν και για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας, πάλι με κίνητρα στήριξης. Τώρα πώς συνδυάζονται αυτά με την συνεχιζόμενη ερήμωση των χωριών μας, το κλείσιμο των καφενείων και την χωρίς σταματημό γήρανση του πληθυσμού, μόνο οι εμπνευστές αυτών των ωραίων παραμυθιών μπορούν να εξηγήσουν. Θα μας πουν όμως ότι ο πληθυσμός στην χώρα αυξήθηκε και θα έχουν δίκιο αφού ήρθαν και κατοικοεδρεύουν επιδοτούμενοι εκατομμύρια λαθρομεταναστών.
ΔΕΝ γνωρίζουμε τι λένε οι αυλοκόλακες στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Είμαστε σίγουροι όμως ότι θα του μεταφέρουν μιά ειδυλλιακή εικόνα με… ευτυχισμένους τους κατοίκους της χώρας, με εξαίρεση (θα του λένε) κάποιους… δύστροπους που δεν είναι ευχαριστημένοι ποτέ και με τίποτε. Του λέμε λοιπόν ότι όλοι συζητούν και αισθάνονται απηυδισμένοι από την σήψη, την διαφθορά, την διαπλοκή και την ρεμούλα, προ παντός οι νέοι που βλέπουν την ζωή τους να «τρέχει» χωρίς να μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς. Αυτή είναι η αλήθεια και η άποψή τους για την αντιπολίτευση είναι πολύ χειρότερη!
ΘΑ μας πείτε ότι οι δημοσκοπήσεις άλλα δείχνουν. Ας κρατήσει η κυβέρνηση τα δημοσκοπικά ευρήματα, αλλά με τον λαό να έχει διαφορετική εκτίμηση του τι πραγματικά συμβαίνει. Θα ήταν όμως παράλειψη να μην επισημάνουμε ότι τα τελευταία χρόνια έγιναν σημαντικά βήματα εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της καθημερινότητας. Τι φταίει όμως κι αυτά δεν γίνονται αντιληπτά από τους πολίτες; Ασφαλώς οι ευθύνες ανήκουν όλες στην κυβέρνηση που δεν μπορεί να πείσει, με τα καθημερινά σκάνδαλα με πρωταγωνιστές στελέχη ή προστατευόμενους της εξουσίας να σκεπάζουν ό,τι καλό. Ξέρετε, οι πολίτες κρίνουν με πολύ απλά κριτήρια: το κόστος ζωής, την ακρίβεια δηλαδή, την προστασία της ζωής και της περιουσίας τους, το επίπεδο της παρεχόμενης παιδείας, την περίθαλψη, την διαχείριση του δημοσίου χρήματος.
ΣΕ αυτά οι κυβερνητικές επιδόσεις δεν αρκούν (ή δεν… έφτασαν ακόμη στους πολίτες) για να αισθάνονται οι «υπήκοοι» (έτσι τους κάνουν να νιώθουν) ότι πράγματι είναι έστω και ελάχιστα ικανοποιημένοι. Σε αυτό το σημείο να σημειώσουμε αυτό που συχνά ακούμε (και εμείς κάποιες φορές το λέμε)… «κάποια ημέρα θα ξεσηκωθεί ο λαός και θα τους πάρει με τα στυλιάρια». Συνήθης έκφραση για να χαρακτηριστεί η συσσωρευμένη αγανάκτηση. Ο λαός δεν θα το κάνει (και σωστά) διότι πιστεύει ότι κάποια ημέρα θα είναι καλύτερη, ότι σε μιά δημοκρατία ο λαός εκφράζεται δια της ψήφου του και επιπροσθέτως διότι δεν βλέπει να υπάρχει αυτό που λέμε «αντίπαλο δέος» για την ΝΔ και τον Μητσοτάκη - ο οποίος φυσικά και δικαίως δεν μπορεί να ταυτίζεται με το Έθνος. Ασφαλώς και κάποιες φορές πολίτες φτάνουν στα άκρα, αλλά σίγουρα όχι αναίτια, πνίγονται από την αδικία.
Κώστας Καλτσής
