Η βία των νέων…

Οι συμμορίες ανηλίκων που αλληλοσυγκρούονται, χρησιμοποιώντας ακόμα και μαχαίρια στους δρόμους των μεγάλων πόλεων ή οι μεμονωμένες περιπτώσεις βίας από ανηλίκους στις αυλές των σχολείων, ένα φαινόμενο που με την πάροδο του χρόνου γίνεται εντονώτερο, θα έπρεπε ήδη να είχαν προβληματίσει την Κυβέρνηση και ιδιαίτερα το Υπουργείο Παιδείας, καθώς και την κοινωνία στο σύνολό της. Λύση του προβλήματος είναι αδύνατο  να υπάρξει, αν πρώτα δεν γίνει σχετική έρευνα, για να διαπιστωθεί, πρώτον, σε ποιες κοινωνικές τάξεις ανήκουν αυτά τα παιδιά, ποιας ηλικίας είναι, και δεύτερον, ποιες είναι οι αιτίες που δημιουργούν τέτοιες καταστάσεις. 

Και επειδή τέτοιας μορφής μελέτες δεν υπάρχουν, θα εκφράσουμε κάποιες σκέψεις που ίσως εξηγούν αυτήν τη συγκεκριμένη παραβατική συμπεριφορά, καθώς και εισηγήσεις για αντιμετώπιση του προβλήματος.

Κατ' αρχήν, όπως λέει και ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης, αλλά και όσοι από τους συγχρόνους ασχολούνται με αυτά τα θέματα, το πρώτο που πρέπει να καθοριστεί είναι ο επιδιωκόμενος σκοπός της παιδείας, ποια μέσα και μέθοδοι χρησιμοποιούνται για την επίτευξη αυτού του στόχου,  και τρίτον, κατά πόσον αυτός ο σκοπός επιτυγχάνεται ή όχι. 

H παιδεία στην πατρίδα μας θα πρέπει να βασίζεται σε δύο σταθερούς και δοκιμασμένους στους αιώνες πυλώνες, την αρχαία Ελληνική ανθρωπιστική και ανθρωποκεντρική λογοτεχνία και φιλοσοφία και στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη. 

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση με τη σύμπλευση όλων των κομμάτων της αριστεράς προκάλεσε μεγάλες αναταράξεις με την υιοθέτηση και την προώθηση της ξενόφερτης αμοραλιστικής και εκμαυλιστικής απὸ κάθε ηθικὴ άποψη νοοτροπίας, η οποία ανατρέπει τον πραγματικὸ σκοπό της παιδείας και καλλιεργεί και προωθεί την ανηθικότητα και τον ακόλαστο βίο, δηλητηριάζοντας ακόμα και τις πιο τρυφερές ψυχούλες των νηπίων.

Πιστεύουμε, και αυτό ενισχύεται από την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία, ήδη από τον πρωτοπόρο σε αυτὸν τον τομέα της ανατροφής και της διαπαιδαγωγήσεως των νέων Πυθαγόρα και αργότερα για να μην τους αναφέρουμε όλους, από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, ότι το κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον ασκεί πολύ μεγάλη επίδραση, θετική ή αρνητική, στη διαμόρφωση του ήθους των νέων και των ανθρώπων γενικώτερα. 

Άλλος βασικός συντελεστής ορθής ή κακής παιδείας είναι το σχολείο. Είναι προβληματικό κατά πόσον ασκεί τον παιδευτικό του ρόλο. Διδάσκοντες ανεξέλεγκτοι και αναξιολόγητοι, σχολεία με τεράστιες διαφορές και ανισότητες μεταξύ τους, χωρίς ειδικές αίθουσες διδασκαλίας χημείας, φυσικής, καλλιτεχνικών μαθημάτων, γυμναστικής και μουσικής, χωρίς βιβλιοθήκες, πώς είναι δυνατόν να ασκήσει τον ρόλο που του αναλογεί; Όταν και οι δαπάνες για την παιδεία είναι στο χαμηλότερο επίπεδο συγκριτικά με άλλες προηγμένες χώρες!

Σκοπός του σχολείου δεν είναι να γεμίσουμε τους μαθητές, όπως γεμίζει κανείς μια υδρία με νερό, με γνώσεις, αλλά μαζί με τις γνώσεις να ασκήσουμε τους μαθητές στην κριτική σκέψη και στις μεθόδους αναζητήσεως και έρευνας, και - ο  άλλος ίσως πιο ουσιαστικός ρόλος του σχολείου- να διαμορφώσουμε ελεύθερους και υπεύθυνους ανθρώπους με βάση την αρετή, και κατά προέκταση καλούς ενάρετους πολίτες.

Ένα περιβάλλον λοιπόν, όπως το δικό μας, διαφθοράς, απαξιώσεως των παραδοσιακών αξιών και της ολοκληρωμένης προσωπίκοτητος, αισχροκέρδειας και πολιτικής αναξιοπιστίας, χρηματολαγνείας πρωτίστως από τους πολιτικούς που κυβερνούν αυτόν τον τόπο, περιφρονήσεως και καταπατήσεως της λαϊκής κυριαρχίας, των αλλεπάλληλων σκανδάλων, της συμπαιγνίας των ανωτάτων δικαστικών με την εκτελεστική εξουσία με έπαθλο την ατιμωρησία των πολιτικών, της σπατάλης του δημοσίου χρήματος, και άλλων, ων ουκ έστιν αριθμός,  τι θα περίμενε κανείς από τους νέους που βιώνουν αυτές τις καταστάσεις; 

Και βέβαια η οικογένεια! Σημαντικώτατος παράγων διαπλάσεως του ήθους από ην ηλικία των νεογνών έως την ενηλικίωση, Την οποίαν οικογένεια η Κυβέρνηση συνειδητά διαλύει, όπως και τις άλλες αξίες του Ελληνισμού, με τον γάμο των ομοφύλων ζευγαριών, την τεκνοθεσία και άλλα συναφή!

Ακόμα λοιπὸν και ο επιδιωκόμενος σκοπός της  παιδείας να είναι άριστος, όλοι αυτοί οι αρνητικοί παράγοντες συντελούν στο ακριβώς αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. 

Αρνητικοὶ παράγοντες είναι επίσης η τρυφή, η ανατροφή μέσα στην πολυτέλεια και τα πλούτη, και η πενία, η στέρηση ακόμα και των βασικών αγαθών, καθώς και η σφοδρή και άγρια δούλωσις, πάλι κατά Πλάτωνα, δηλαδή η άγρια και σκληρή συμπεριφορά προς τα παιδιά, ακόμα και με άγριους ξυλοδαρμούς, η ανεπιπληξία, το να επαινεί κανείς πάντοτε τα παιδιά για ότι πράττουν και ποτέ να μην τα επιπλήττει και η ατιμωρησία.

 Συμπερασματικά, οι αιτίες είναι πολλές και πολύπλοκες, είναι αδύνατον οι περισσότερες να αναιρεθούν και, δεδομένου ότι, όπως λέει ο Πλάτων, αυτό το ζώο πιο πολὺ από όλα τα άλλα ζώα είναι "δυσμεταχειριστότατον", επίβουλον και υβριστότατον, θεωρούμε ότι θα είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να ελεγχθεί και να περιοριστεί, ούτε και είναι πρακτική λύση η σύλληψη ή η τιμωρία των γονέων, ιδιαίτερα αν αυτοί αγωνίζονται για τον επιούσιο.

Ένα χρήσιμο μέτρο ίσως θα ήταν ο εγκλεισμός αυτών των νέων σε αναμορφωτήρια για ένα χρονικό διάστημα και η υποχρέωση για κάποιου είδους κοινωνική εργασία, για να συνειδητοποιήσουν το παράπτωμά τους και να βελτιωθούν ως άτομα με τη βοήθεια ειδικών παιδοψυχολόγων.

Ανδρέας Κατσούρης