Οι διανοούμενοι και η αφωνία τους…

ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ όλες τις απόψεις, ακόμη και των υβριστών μας. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσουμε και αυτές του φιλόλογου - συγγραφέα, λέει, κ. Χάρη Λεοντάρη, που δημοσιεύτηκαν στον «Πρωϊνό Λόγο» την Πέμπτη. Ενοχλήθηκε από το ρεπορτάζ μας στην εφημερίδα για το πως εξαγοράζει στήριξη ο Περιφερειάρχης Ηπείρου κ. Αλ. Καχριμάνης, ακόμη και από τους συγγραφείς, ποιητές, διανοούμενους όπως επισημαίναμε, με την χρηματοδότηση για την έκδοση και αγορά βιβλίων τους. Προφανώς ο κ. Λεοντάρης ανήκει στην κατηγορία των ευνοημένων, οικειοποιούμενος τον όρο και την έννοια «διανοούμενος».

 ΟΧΙ πως υποτιμούμε τις γνώσεις του ως δασκάλου, αλλά εμείς γνωρίζουμε και διαβάζουμε ότι «οι διανοούμενοι είναι άτομα που συνδυάζουν γνώση με κριτική σκέψη. Είναι εκείνοι που συνειδητοποιούν την κοινωνική τους θέση και αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο στην πνευματική ζωή, ασκώντας κριτική και καθοδηγώντας την κοινή γνώμη. Είναι ταγοί, ηγούνται των κοινωνικών διεκδικήσεων, τα θυσιάζουν όλα για τον λαό, που αμφισβητούν μέσα από τις πνευματικές- επιστημονικές αναζητήσεις και παίρνουν θέση για τα καυτά προβλήματα του τόπου και την πολιτική».

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ο κ. Λεοντάρης εξαντλεί τις όποιες ικανότητές του στον έπαινο του «κυβερνήτη» της Ηπείρου, που ζήλωσε την …δόξα του Λουδοβίκου του ΙΔ με το γνωστό  «L état c’est moi», (Το κράτος είμαι εγώ), αφού και ο «δικός» μας αναφώνησε «Η κυβέρνηση στην Ήπειρο είμαι Εγώ»! Διαπιστώνει ο συγγραφέας την …«συμβολή της Περιφέρειας στην πνευματική ανάπτυξη τις Ηπείρου», αλλά έχει χάρη που διανοούμενοι που άφησαν την σφραγίδα τους στον τόπο μας και στην Ελλάδα έχουν αποδημήσει και… ευτυχώς δηλαδή, γιατί αν δεν χειροδικούσαν θα έκαναν χαρακίρι! Η Περιφέρεια τις Ηπείρου ως εκκολαπτήριο - παραγωγός σκανδάλων, δεν έχει καμιά σχέση με την διανόηση, εν γένει με το πνεύμα- όχι εκείνο πάντως στο οποίο επιδίδεται άλλοτε με προσβλητικό κι άλλοτε με φαιδρό τρόπο, ο υμνούμενος από τον κ. Λεοντάρη Περιφερειάρχης.

ΑΣΦΑΛΩΣ και δεν έχουμε σχέση με την χυδαιότητα (από πότε η αλήθεια είναι χυδαία;), ούτε την ιδιοτέλεια (του επιστρέφουμε κι αυτή την ύβρη), ούτε και με την εποχή της καύσης βιβλίων. Θυμούμαστε όμως πολύ καλά, ζήσαμε την εποχή που ομοϊδεάτες του κ. Λεοντάρη άλλοτε έκαιγαν εφημερίδες ή διαδήλωναν και εμπόδιζαν την κυκλοφορία του βιβλίου «Ελένη» του Νίκου Γκατζογιάννη και την προβολή της ομώνυμης συγκλονιστικής κινηματογραφικής ταινίας. Ζήσαμε ακόμη την εποχή που ο υβριστής μας με άλλους δύο συνοδοιπόρους του πρότειναν στον Νομάρχη τότε κ. Καχριμάνη  και επέτυχαν την αγορά ενός σχεδόν άχρηστου και αχρείαστου κτηρίου φίλου τους που έφυγε από την ζωή, επειδή «η οικογένειά του αντιμετώπιζε προβλήματα», δεν είχε τι να το κάνει δηλαδή και χρώσταγε. Τρία εκατομμύρια (δάνειο) κόστισε στους Ηπειρώτες η εξυπηρέτηση και η σχέση με το «πνεύμα» της Νομαρχίας - Περιφέρειας ήταν ότι το κτήριο πριν λειτουργούσε ως ιδιωτικό σχολείο.

ΘΑ ήταν αγνώμων λοιπόν ο κ. Λεοντάρης αν δεν υμνούσε τον κ. Καχριμάνη, μαζί και όσοι άλλοι εντάχτηκαν στο «σύστημα». Για αυτό και δεν τον κακίζουμε.  Άλλωστε διαχρονικά η χρησιμότητα των αυλοκολάκων δεν αμφισβητείται και για να καταδεικνύεται η ειδοποιός διαφορά με εκείνους που αρνούνται να μεταβληθούν σε κολαούζους των ισχυρών. Φαντάζεται άραγε κανένας τον Φάνη Κακριδή να εκλιπαρεί για την αγορά βιβλίων του από κάποιον της εξουσίας; Το λέμε επειδή τον ανέφερε ο κ. Λεοντάρης, πως μίλησε με καλά λόγια για κάποια αξιόλογα βιβλία! Για τα βιβλία μίλησε κολακευτικά και όχι για τον Περιφερειάρχη, όπως και άλλοι όντως διανοούμενοι! 

ΠΑΝΤΩΣ άλλη τακτική πρέπει να εφαρμοστεί για την χρηματοδότηση και αγορά βιβλίων. Υπάρχουν πραγματικά πνευματικοί άνθρωποι που θα μπορούσαν να κρίνουν και να εισηγούνται, αντί για αυτό το παζάρι που γίνεται τώρα. Ως τότε όμως ας αφυπνιστούν οι διανοούμενοι - όσοι υπάρχουν - κι ας αναλάβουν δράση - ας πάρουν μιά ανάσα από τους προς τον κ. Καχριμάνη ύμνους. Στην περιφέρειά μας αποκαλύπτονται σκάνδαλα και με την κρατική σφραγίδα. Κανείς τους δεν μιλάει. Μπαίνουν λουκέτα σε σχολεία, σε υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ και των τραπεζών, του αλλοτινού ΟΤΕ και της πάλαι ποτέ ΔΕΗ. Τσιμουδιά! Στα χωριά σε λίγο δεν θα υπάρχει ψυχή, έκλεισαν όλα, αστυνομικά τμήματα, αγροτικά ιατρεία μαζί και τα καφενεία. Η δημόσια υγεία και η παιδεία νοσούν, οι δημοκρατικοί θεσμοί απαξιώνονται, η Δικαιοσύνη χωλαίνει. Ναι, το επαναλαμβάνουμε, λούφαξαν οι έχοντες ρόλο «πνευματικών ταγών», συμβιβάστηκαν, με όποιες λιγοστές εξαιρέσεις για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. 

Κώστας Καλτσής