Τα... υποκειμενικά
Διάβασα το γνωστό πως «το ΟΧΙ δεν το είπε ο Ι. Μεταξάς αλλά ο λαός». Προσπερνώ τα στοιχεία για τις εκτιμήσεις στην δεύτερη επιστολή του Ν. Ζαχαριάδη στον Ριζοσπάστη στις 9 /3 /1940 [..] Να ζητήσουμε από την κυβέρνηση της ΕΣΣΔ να μεσολαβήσει για να γίνει ελληνοϊταλική ειρήνη {..} και στην τρίτη επιστολή στις 15 Ιανουαρίου 1941 [..] Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή {…} έκανε πόλεμο φασιστικό κατακτητικό πόλεμο {..} . Δηλαδή ο Μεταξάς είπε ΝΑΙ και ο λαός το αγνόησε μπήκε στις στρατιωτικές μονάδες, πήρε τα όπλα, υποχρέωσε τους στρατιωτικούς να είναι έτοιμοι και είπε ο λαός, μόνος του το ΟΧΙ; Έγινε και δημοψήφισμα και βγήκε το ΟΧΙ, ή πραγματοποιήθηκαν συνελεύσεις που αποφάσισαν το ΟΧΙ; Και ποιός κατέγραφε τα αποτελέσματα σε κάθε νομό και πώς βγήκαν τα συγκεντρωτικά;
- Το ΟΧΙ δεν το χαρίζουμε στους ακροδεξιούς, πολεμοκάπηλους, υμνητές ολιγαρχικών καθεστώτων, φίλους του εισβολέα στην Ουκρανία και στους πολιτικούς τους που απαξιώνουν τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων.
- Δεκάδες Έλληνες Εβραίοι συμμετείχαν στις μάχες του ΟΧΙ και ορισμένοι έχασαν τη ζωή τους. Υπάρχουν σήμερα αυτοί που στηρίζουν τους Παλαιστινίους, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Ναζιστή ηγέτη τους και συμμετείχαν με τα SS σε σφαγές στη χώρα μας.
-Προχτές στις παρελάσεις και στην κοινωνία, ακούστηκε, χωρίς ήχο, ένα βροντερό ΟΧΙ, εκτός από το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940. Ένα ΟΧΙ: Απέναντι στους διανοούμενους, πολιτικούς και ιστοριοδίφες που επιχειρούν την αλλοίωση του πνεύματος μιας εκ των κορυφαίων στιγμών αντίστασης του Ελληνισμού και την προσαρμογή της στις ιδεοληπτικές και ανιστόρητες ανάγκες τους. Προς αυτούς που επιδιώκουν τον διχασμό στην κοινωνία. Σε όσους το προηγούμενο διάστημα «λέρωσαν» το μνημείο του ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ είτε με γραφικές αναρτήσεις τους, είτε με τις «θεατρικές» παραστάσεις τους στον χώρο αυτόν. Στα «διαγγέλματα» που στο τέλος τους περιείχαν έμμεση και άμεση προτροπή για διασάλευση της Εθνικής γιορτής.
- Σ' όποιους πατώντας στην μνήμη των 57 νεκρών της τραγωδίας των Τεμπών, ανάμεσά τους και μερικοί που βίωσαν οδυνηρές απώλειες στενών συγγενών τους, επινοούν συνεχώς νέα αφηγήματα και απουσιάζουν από τις εκδηλώσεις μνήμης των αγώνων στο Μέτωπο, συγκρίνοντας ανόμοιες καταστάσεις. Σ' αυτούς, από τα δύο άκρα του πολιτικού συστήματος που αρνούνται ή υποτιμούν την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων. Και ένα ακόμη ΟΧΙ σε όλα αυτά, από τους μαθητές και μαθήτριες που συμμετείχαν στις παρελάσεις και μας γέμισαν υπερηφάνεια.
- Αυτό το ΟΧΙ δεν σημαίνει αμνησία για όσα έγιναν το προηγούμενο διάστημα στο χώρο του Μνημείου. Κρατούσε τη φωτογραφία ενός δολοφόνου και εμπνευστή της τρομοκρατικής επίθεσης στις 23 Οκτωβρίου 2023 στην οποία αν ήταν και αυτή στο Φεστιβάλ Ειρήνης, ίσως να είχε βιαστεί, ίσως να είχε αποκεφαλιστεί, ίσως να είχε καεί ζωντανή, ή ίσως να ήταν μία από τους ομήρους. Και υψώνει το σήμα της «νίκης». Και δίπλα μια φωτογραφία του ινδάλματός της με τον διαχρονικό και αποκλειστικό στόχο: «Θα γκρεμίσουμε τα σύνορα και θα ξεριζώσουμε τις καρδιές από το σώμα τους».
- Ναι, γράψτε πως «άλλο αντισημιτισμός και άλλο αντισιωνισμός». Δεν πείθετε πλέον πως το ενδιαφέρον σας αφορά «τα παιδιά της Παλαιστίνης». Την νίκη της βαρβαρότητας επιδιώκετε. Αυτή η επιλογή σας θα σας συνοδεύει στο «βιβλίο της Ιστορίας» που θα καταγράφει τους «αλληλέγγυους» στις εγκληματικές πράξεις.
- Δεν έχει πάντα σημασία ο αριθμός και η μορφή της βίας. Στην περίπτωση της επίθεσης 20 ατόμων (Μίκης Θεοδωράκης: «Η πιο επικίνδυνη μορφή του φασισμού είναι η αριστερόστροφη») στον Μάκη Βορίδη, είχαμε την πρακτική μιας άποψης που συνίσταται στην ανάληψη ρόλων «τιμωρών», «εκφραστών λαϊκής αντίδρασης», και «αυτόκλητων δικαστών».
- Πολύ-πολύ περισσότεροι είναι αυτοί, και πολιτικοί και κόμματα της αντιπολίτευσης, που ακολουθούν για διάφορα θέματα, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, πρακτικές «τιμωρών, με δολοφονίες χαρακτήρων», «αποκλειστικών εκφραστών της κοινής γνώμης» και «αυτόκλητων αρμοδίων για απόδοση δικαιοσύνης». Θυμηθείτε την τοξική ατμόσφαιρα με τα «Καταζητείται -ζωντανός ή νεκρός | για πολιτικούς (ανάμεσά τους και Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που ταυτίζονται σήμερα με τους διώκτες τους εκείνων των εποχών) ως ιδεολογική προετοιμασία της πρακτικής των «αγανακτισμένων»…
* Σχόλια και παρατηρήσεις για την στήλη στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..
